Λοιπόν το θέμα μου είναι καταμερισμός εργασιών στο σπίτι.. Ο σύζυγος βάζει πιάτα στο πλυντήριο κ μαγειρεύει. Επίσης τώρα με το μωρό βάζει μπιμπερό στο μικροκυμάτων για απολύμανση. Για τις άλλες δουλειές, σκούπισμα, σφουγγάρια, μπάνιο πληρώνουμε καθαρίστρια. Εγώ τώρα.. Βάζω τα πλυντήρια ρούχων κ έχω το μωρό (θηλασμό, τάισμα με μπουκάλι, άλλαγμα, κοιμισμα κτλ). Ψώνια κάπως μαζί ονλαιν. Πρέπει να είμαι ευγνώμων που κάνει αυτά που κάνει ο σύζυγος? Νιώθω πως αν τα κάνε μια γυναίκα θα ήταν τελειως δεδομένα κ αναμενόμενα αλλά επειδή τα κάνει αυτός που είναι άντρας κάπως ούαου κ πω πω κ ο καημένος κ επιβαρύνεται. Δεν τα λέει αυτά αλλά κάπως τα νιώθω στην ατμόσφαιρα. Η μήπως όντως ο καημένος? ΥΓ. Δουλεύει από το σπίτι μια γενικά καθιστική κ όχι τέρμα αγχωτικη δουλειά. Πριν το μωρό δούλευα κι εγώ πολύ πιο σωματικά κουραστική δουλειά κ πάλι έβαζε πλυντήριο πιάτων κ μαγειρευε το 80%. Είμαι αχάριστη? Πρέπει να είμαι ευγνώμων? Χρωστάω καπου?

– Lost

Η φροντίδα του μωρού πρέπει να είναι από κοινού γιατί το μωρό δεν είναι δουλειά ή υποχρέωση, το μωρό είναι άνθρωπος. Ο θηλασμός, το τάισμα, το άλλαγμα και το κοίμισμα δεν είναι σκούπισμα, σφουγγάρισμα και πλυντήριο, είναι κοπιαστική υπόθεση, κι εκτός από αυτό, δεν έχει ξεκάθαρη αρχή και τέλος, δεν εξαρτάται από την ταχύτητά σου και την ικανότητα σου γιατί μιλάμε για έναν (απρόβλεπτο) μικρό άνθρωπο, και τέλος πάντων,

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ.

Δεν είναι δυνατόν να αναπτύξει σχέση μαζί του αν το μόνο που κάνει είναι να βάζει το μπιμπερό στον φούρνο μικροκυμάτων. Πότε θα αρχίσει να ζει σα να έχει παιδί;

Ευγνώμων πρέπει να είναι ο σύζυγος που σε ένα σπίτι με μωρό το μόνο που κάνει είναι να μαγειρεύει και να βάζει τα πιάτα στο πλυντήριο. Το πρόβλημα είναι αυτό που δεν λέγεται και πιάνεις στην ατμόσφαιρα. Ότι είναι καημένος επειδή δεν αράζει μετά τη δουλειά να του φέρνουν το φαγητό έτοιμο στο πιάτο, όπως κάνουν όλοι οι άλλοι άντρες. Δε νομίζω ότι είναι ιδέα σου αυτό που πιάνεις στην ατμόσφαιρα. Πρέπει να βρούμε έναν όρο για τους νέους άντρες που πιστεύουν ότι επειδή δεν φέρονται όπως οι πατεράδες τους πρέπει να ανταμειφθούν με το να τους επιτραπεί να ζήσουν όπως οι πατεράδες τους, και κρατάνε μούτρα στις γυναίκες τους που δεν τους το προσφέρουν αυθόρμητα. «Αφού βάζεις πλυντήριο, ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ. Απέδειξες ότι δεν είσαι σαν τους άλλους, άρα μπορείς να αράξεις χωρίς να μπορούμε να σου πούμε και τίποτα.»

Λύση δεν έχω, βέβαια. Αν ανοίξετε κουβέντα θα είναι τρομερά δυσάρεστη, νομίζω. Τα μωρά προκαλούν τρομερό σεισμό στις σχέσεις των γονιών. Το οικοδόμημα πρέπει να χτιστεί από την αρχή, τις περισσότερες φορές.