Στην καινούρια στήλη «Σχέσεις σε Μετάφραση» επιχειρώ να κατασκευάσω μια απλή και σύντομη αλληγορία η οποία θα περιγράφει όρους και συνθήκες (σχέσεων, φεμινισμού κ.ά.), που έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε σε άρθρα.
Στόχος είναι οι μεταφορές αυτές, πέρα από μια μικρή δόση λογοτεχνικότητας, να έχουν απλή γλώσσα και δομή ώστε να παραμένουν ουδέτερες ως παραδείγματα, μακριά από ηθικά επιμύθια και διάθεση καταγγελίας. Κάθε αλληγορία δεν είναι ο μοναδικός τρόπος ή η μοναδική πορεία για να εκφραστεί ένας όρος.
Η σημερινή αλληγορία εξετάζει τον διαδεδομένο όρο « friendzone».
Τα άρθρα της στήλης αυτής θα είναι με ανοιχτή πρόσβαση, για να μπορείτε να τα μοιραστείτε και να τα συζητήσετε με τις φίλες, τις παρέες και τα (πιθανά) ερωτικά σας ταίρια. Στείλτε μας στα σχόλια τους όρους που θα θέλατε να δείτε σε μορφή αλληγορίας!

Όταν άλλοι άντρες την πέφτουν στην Άλια το κάνουν κανονικά. Της λένε πως τους αρέσει και τη ρωτάνε εάν θα ήθελε κάποια φορά να βγουν. Βασικά είναι πολύ απλό: «Μου αρέσεις. Θα ήθελες κάποια μέρα να βγούμε;»

Τις περισσότερες φορές τρώνε τα μούτρα τους. Τρώνε Χ. Τρώνε άκυρο. Τρώνε χυλόπιτα. Εγώ, από τη μια τα ‘χω καταφέρει καλά και δεν είδα ποτέ τον ώμο της Άλιας να γυρνάει απαξιωτικά μπροστά από το πρόσωπό μου, βέβαια, από την άλλη, είμαι παγιδευμένος μέσα σε μια άθλια, βασανιστική φυλακή. Άλλοι δεν βλέπουν ούτε ένα μήνυμα από την Άλια κι εγώ ξυπνάω από τα πολλά της μηνύματα που τα ακούω να καταφθάνουν στο κινητό μου. Βέβαια, τα μηνύματα λένε για άλλους. Λένε για τον Μαουρίτσιο με τον οποίο είναι ερωτευμένη εδώ κι ένα χρόνο περίπου. Κάθεται και αναλώνεται στο εάν την κοίταξε και πώς της μίλησε στο διάλειμμα, ενώ έχει εμένα ακριβώς δίπλα της, που θα έκανα τα πάντα για εκείνη.

Τέλος πάντων, σας γράφω για να σας πω πώς ήταν αυτό το ταξίδι για εμένα. Κατάφερα να θυμώσω τρομερά την Άλια και να μπερδέψω εξαιρετικά τον εαυτό μου. Με την Άλια δεν είμαστε πια φίλοι. Ας τα πάρω από την αρχή.

Όπως έγραψα ήδη, αυτή η φιλία ήταν βασανιστική για εμένα. Μπήκα σε αυτή τη φιλία ως έσχατη λύση. Μου άρεσε πολύ η Άλια από την πρώτη μέρα που την είδα. Τελικά μάζεψα τα κουράγια μου και της πρότεινα να βγούμε. Έβλεπα όμως τα μάτια της να πέφτουν πάνω μου με μια σκληρότητα που δεν άντεχα, ήδη τη φανταζόμουν να λέει όχι. Δεν θα έλεγε «όχι, όχι» γιατί είναι ευγενική. Εκεί μπερδεύει το πράγμα, η καλοσύνη της τα κάνει όλα χειρότερα. Τελικά πριν μου απαντήσει με κάποια δικαιολογία και με σουτάρει όπως κάνει με όλους όσους δεν είναι ο Μαουρίτσιο, της είπα «πάμε σα φίλοι εννοώ».

Έπρεπε να τη δείτε! Πώς έλαμψε το γλυκό της πρόσωπο! Λες και κάποιος πήρε από πάνω της αυτό το δύσκολο φορτίο , το να με αντιμετωπίσει ερωτικά. Έτσι ξεκίνησε η φιλία μας. Της είπα πως με ενδιαφέρει κάποια άλλη και σπάνια μιλούσαμε για αυτή την άλλη. Έπλασα εκεί μια τρελή ιστορία, τι να έκανα; Τελικά αποδείχθηκε πως η Άλια παρά την ομορφιά και την καλοσύνη της δεν είχε πολλούς φίλους και στηρίχθηκε αμέσως πάνω μου. Ένα βάρος για το οποίο και διψούσα και πικραινόμουν.

Η χειρότερη στιγμή μου ήταν μια ολόκληρη περίοδος. Ξεκίνησε όταν ο Μαουρίτσιο ανταποκρίθηκε στην Άλια και τότε την έκανα πέρα απότομα, χωρίς να της δώσω εξηγήσεις. Εκείνη έστελνε θλιμμένα μηνύματα και με έψαχνε αλλά δεν της απαντούσα. Ξεκίνησα να κάνω παρέα με κάτι τυπάδες που έλεγαν πως η Άλια έφταιγε για όλη αυτή την απαίσια κατάσταση και πως με χρησιμοποίησε, πως το κάνουν αυτό οι γυναίκες, για προσοχή. Πως μια χαρά είχε καταλάβει πως τη γούσταρα και το έπαιζε αθώα για να με βασανίζει. Πρότειναν να γράψουμε βρισιές έξω από το σπίτι της και στην αρχή συμφώνησα.

Τότε ήμουν πραγματικά χάλια και πήγα, έγραψα βρισιές. Άνοιξε την πόρτα και μας είδε, είδε εμένα. Με ρώτησαν οι τυπάδες γιατί με νοιάζει που με είδε και τότε ήταν που θυμήθηκα πως εκτός από το μεγάλο μου ερωτικό όνειρο, είχε γίνει και φίλη μου. Στην αρχή προσποιούμουν για να την πλησιάσω, αλλά μετά διαπίστωσα πόσο γαμάτη είναι όντως, ως άνθρωπος και ως φίλη. Πόσες ώρες με άκουγε να παραπονιέμαι για την οικογένειά μου, τα ωραία δώρα που μου είχε κάνει, πώς την ένοιαζε να είμαι καλά, τα ταξίδια που είχε προτείνει να κάνουμε άμα μαζεύαμε λεφτά. Και δε μιλάω μόνο για όσα έπαιρνα από αυτή, αλλά η χαρά που ένιωθα να την ακούω να μιλάει για τη ζωή της. Περίμενα πως η τέλεια Άλια θα την είχε φίνα, αλλά τελικά κατάλαβα πόσο δύσκολα έχει περάσει και πόσο δυνατή είναι. Τι να πρωτοπώ; Πόσο καλοσύνη έχει και πόσο έξυπνη είναι – βρίσκει λύσεις πραγματικά για τα πάντα. Πόσο δημιουργική, φτιάχνει τόσα πράγματα που είναι αδύνατο να σκεφτώ έστω κι ένα πράγμα στο οποίο αμέσως δεν θα τα πήγαινε πρίμα.

Η φιλία ήταν βασανιστική αλλά υπήρξε όντως.

Τελικά την πήρα τηλέφωνο και τα είπα όλα, από την αρχή μέχρι το τέλος. Άκουγα την ανάσα της Άλια από το ακουστικό και της έλεγα να πει κάτι κι ας με έβριζε. Τελικά είπε πως εάν εκτιμούσα τη φιλία μιας γυναίκας δεν θα με πείραζε και τόσο που καταλήξαμε ως φίλοι και όχι ως εραστές. Πως το όνειρο να γίνει κοπέλα μου ήταν μια φαντασίωση ενώ η φιλία μας ήταν αληθινή πέρα ως πέρα και την πρόδωσα.

Εδώ και κάποιο καιρό είμαι καλύτερα, σχεδόν κανονικά καλά. Μάλιστα γνώρισα κάποια που της αρέσω ως άντρας, κανονικά και με τα ρέστα και μπορώ να πω πως κακώς το έπαιξα φίλος της Άλιας στην αρχή, αλλά τουλάχιστον είχα την εκτίμηση και την παρέα της για κάποιο καιρό. Τη βλέπω να σουλατσάρει με τον Μαουρίτσιο και σκέφτομαι πως εκείνη είχε τη δύναμη να του τα ρίξει στα ίσα κάτι που εγώ δεν έκανα μαζί της.