Αγαπητή Λένα,

έχω στείλει πολλές ερωτήσεις στα 10 χρόνια που σε διαβάζω, ερωτήσεις ανάλαφρες και ερωτήσεις σε δύσκολες στιγμές. Σε αυτά τα δέκα χρόνια, χωρίς καν να έχουμε γνωριστεί, με έχεις βοηθήσει με τον τρόπο σου να ξεπεράσω δύο καταθλιπτικά επεισόδια και τυχαίους γκομεναίους, που νόμιζα ότι καθορίζουν την αξία μου.

Είμαι διχασμένη. Με τον έναν είχαμε κάνει κατι στο 1ο ετος αλλα τιποτα σημαντικό. Ξανακάνουμε κάτι εδώ και έναν μήνα μετά από 5 χρόνια. Αλλά. Έχει ψυχολογικά και ενώ υποστηρίζει ότι όλα του πάνε καλά στη ζωή (πτυχιακή σχολη δουλειά) ειναι βασικά χαλια. Και ενώ ξεκινησε όλο αυτό με προσδοκίες (περνάμε καλά, συζητάμε, εχουμε κοινα ενδιαφέροντα) το σεξ ειναι μέτριο γιατί έχιε ups and downs. Συζητώντας, καταλήξαμε ότι δεν είναι δικιά μου υποχρέωση να επωμίζομαι τα ψυχολογικά του γτ δεν έχουμε κάτι δεσμευτικό και θα έπρεπε να περνάμε καλά και να είναι πιο έυκολο από ό,τι είναι. Και ενώ όλα συνηγορούν υπερ του σπασίματος αυτού που έχουμε, ακομα μαρεσει που περνάμε καλά και κάτι με ιντριγκάρει και δε θέλω να το σταματήσω ακόμα. Απο την άλλη, είναι σε άλλη παρέα ένα παιδί, ο Χ., με τον οποίο υπάρχει ένα φλερτ εδω και τρεις μήνες και πρόσφατα έγινε κάτι -οχι σεξ-. Αυτός είναι φίλος του κολλητού μου που παλιά έκανα κάτι. Οι ερωτήσεις μου είναι : Είναι οκ να κάνω κάτι παράλληλα και με τους δυο γιατί κερδίζω κάτι και από τους δύο ξεχωριστά ; Θα ήταν περίεργο να κάνω κάτι παραπάνω με τον Χ. που ειναι φίλος του κολλητού μου, αυτού που επίσης κάναμε κάτι, και είμαστε και σε ίδια παρέα; Πώς θα επηρεάσει αυτή η δυναμική την παρέα; Πρέπει να με νοιάζει αυτό;
-ντραμα κουιν;

Έχω δύο μικρά αγόρια (δύο ετών και τεσσάρων μηνών) και μια πολύ ωραία σχέση με σεβασμό, αγάπη και συντροφικότητα, όπου αναλαμβάνουμε τις ευθύνες από κοινού, όπως και το mental load.

Επίσης η δική μου οικογένεια ήταν αρκετά προοδευτική για την εποχή που μεγάλωσα, οι γονείς μου αναλάμβαναν εξίσου τις δουλειές του σπιτιού και το μεγάλωμά μας (με αρκετό δούλεμα από τους φίλους του πατέρα μου βέβαια αλλά δεν έδειχνε να τον νοιάζει).

Σκέφτομαι λοιπόν ότι στο περιβάλλον αυτό τα αγόρια μου μάλλον θα πάρουν τα σωστά παραδείγματα για την ισότητα μεταξύ των δύο φύλων. Επίσης επειδή η επαγγελματική / ακαδημαϊκή μου κατάρτιση είναι τέτοια, μπορώ να τους εισάγω σε ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης από μικρά, με βιβλία, παιχνίδια και κουβέντα.

Αγαπητή Λένα, έκανα το εμβόλιο και με έβγαλαν χαζή. Όταν άρχισε η πανδημία εγώ ήξερα σχεδόν τις απόψεις που είχαν οι γύρω μου, οπότε δεν είναι ότι με ξάφνιασε η συμπεριφορά τους σε όλα αυτά που γίνονται, έτρεχα να φύγω από αυτά που άκουγα βέβαια αλλά δεν μπορούσα να κάνω κάτι.Όταν έκανα το εμβόλιο λοιπόν έκανε αμέσως μετά και όλοι οι οικογένεια μου (κάτι που πραγματικά δεν περίμενα αλήθεια, γιατί αυτά που έλεγαν ήταν τραγικά) Από τους φίλους δεν περίμενα κάποια αντίδραση ούτε θετική ούτε αρνητική, έλα που όταν το έμαθαν βγήκα χαζή.. δεν μου είπαν τίποτα σε μένα αλλά σε μια φίλη μου και μου τα είπε. "Δεν μπορώ τους ανθρώπους που κάνουν κάτι χωρίς να ξέρουν και πόσο άγνοια υπάρχει" κάτι τέτοια. Και αυτό ήταν μόλις το έμαθα ούτε να την βλέπω δεν θέλω πραγματικά, αλλά τι κάνεις σε αυτήν την περίπτωση την ξέρω σχεδόν από παιδιά, έχεις αγάπη για αυτό το άτομο αλλά από την άλλη αυτή σε υποτιμά.