Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

Αγαπητή Λένα: Γιατί δεν δέχονται τη συγγνώμη μου;

Add to My Favourites

No account yet? Register

Μου έχει συμβεί κάποιες φορές στο λεωφορείο να πατήσω καταλάθος κάποιον ή να τον χτυπήσω με την τσάντα μου ή να τον σπρώξω. Δεν μιλάω για τραυματισμό προφανώς. Μετά πάντα γυρίζω και λέω συγγνώμη δύο τρεις φορές και με συμπονετικό ύφος και ρωτάω αν είναι καλά. Συνήθως με κοιτάζουν άγρια και δεν απαντάνε, δηλαδή δε δέχονται τη συγγνώμη. Είναι τόσο ασυγχώρητο να πέσεις πάνω σε κάποιον στο λεωφορείο και αντιδρούν όλοι έτσι;

 

Δεν λες συγνώμη για να συγχωρεθείς. Εσύ την λες γιατί την πιστεύεις και εκφράζεσαι αρμοδίως σύμφωνα με τον δικό σου σύστημα ηθικής. Τι θα κάνει ο άλλος με τη συγνώμη σου είναι δικό του θέμα, δεν σε αφορά, και δεν μπορείς να επηρεάσεις το αποτέλεσμα, ούτε να ζητήσεις τα ρέστα. Μπορείς βέβαια να αναλογιστείς την κατάσταση και να νιώσεις όπως θέλεις να νιώσεις με την μη-αποδοχή. Είναι η σειρά σου να αποφασίσεις πώς θέλεις να αισθανθείς και να αντιδράσεις.

Αν μιλάμε για μια ενόχληση που είναι συνηθισμένη και αναμενόμενη, αρκεί μια συγνώμη. Δεν χρειάζεται να πέσεις και στα γόνατα και να αυτομαστιγωθείς. Μπορεί να αποσπάς αυτό το βλέμμα επειδή τους δίνεις την ευκαιρία να σε πατήσουν και να νιώσουν καλά με την-μη αποδοχή, που την χρησιμοποιούν ως άσκηση εξουσίας. Η ένταση της συγνώμης σου πρέπει να είναι σε αντιστοιχία με το παράπτωμα.

Στα γεμάτα λεωφορεία νομίζω ότι χάνεται κάθε ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ο συνωστισμός βγάζει στους ανθρώπους ό,τι χειρότερο έχουν μέσα τους, μετατρέπονται σε όντα που επικοινωνούν με κραυγές. Θα υπάρχει σίγουρα μελέτη που το αποδεικνύει, δεν μπορεί.

 

23
15

Tα σχόλια είναι προσβάσιμα μόνο στα μέλη της Womanlandia. Για να γίνετε μέλος, πατήστε εδώ.