Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

Αγαπητή Λένα: Νιώθω ανασφάλεια μόνη στην παραλία, εσείς τι λέτε;

Add to My Favourites

No account yet? Register

Είμαι εκπαιδευτικος και ως γνωστόν τώρα το καλοκαίρι δεν δουλεύω.Ηρθαμε λοιπόν στο εξοχικό του συντρόφου, ο οποίος δουλεύει από το σπίτι.
Όπως είναι φυσικό εγώ το πρωί εφόσον μπορώ έρχομαι να κάνω τα μπάνια μου στη θάλασσα.
Εντάξει,γυναίκα μόνη στην παραλία έχω έρθει σε δύσκολη θέση αρκετές φορές.Θα αναφέρω μόνο δύο.
Πιάνω ομπρέλα με ξαπλώστρα και κάθομαι. Αμέσως μετά σκάει μύτη οικογένεια με παιδιά και τη γιαγιά μαζί.Υπηρχαν κάποιες ομπρέλες, αλλά δεν άρεσαν στη γιαγιά. Η μία ήταν κοντή, η άλλη ήταν μακριά από τη θάλασσα.Το φυσιολογικό για τη γιαγιά ήταν να έρθει κάτω από τη δική μου ομπρέλα που τις άρεσε και να λέει να εδώ να κάτσουμε. Εγώ έβαζα αντιηλιακό ατάραχη και περίμενα να δω τι θα κάνει.Με κοιτούσε και με ένα επικριτικο βλέμμα του τύπου σήκω φύγε,είσαι μόνη σου κ εμείς οικογενεια.Ευτυχως τη μάζεψε ο γιος της και πήγαν και κάθισαν λίγο πιο πάνω.
Περιστατικό δεύτερο.Καθομαι πάλι μόνη μου σε ομπρέλα με τέσσερις ξαπλώστρες γιατί δεν υπήρχε κατι άλλο.Σε λίγο με πλησιάζουν δύο νεαροί και μου ρωτάνε αν είναι πιασμένες οι ξαπλώστρες.Λεω μπορείτε να τις πάρετε. Δεν τις παίρνουν όμως,αλλά αφήνουν τα πράγματα τους. Τους λέω πως τη θέλω τη σκιά και μου λένε εντάξει μωρέ και εμείς έχουμε τον παππού μας που να κάτσουμε.Ενταξει βρε παιδιά δεν είχα πρόβλημα με τον παππού, αλλά με εκνευρίζει η άνεση και το θράσος αν δουν γυναίκα μόνη να την καταπατησουν.Τριγυρω κάθονται και άλλοι μονοι τους αλλά όλοι σε μένα έρχονται.Εγω προφανώς πρέπει να δείξω κατανόηση,επειδή δεν έχω τις ίδιες ανάγκες όπως μια οικογένεια και ένας παππούς.Καμια ανάγκη για ιδιωτικοτητα και για χαλάρωση.Μπροστα στις ανάγκες των άλλων πρέπει πάντα να κάνω πίσω.
Τελικά ο παππούς βρήκε μόνος του και έφυγαν από δίπλα μου.
Στεναχωριεμαι και με πιάνει άγχος, αλλά θα έρθω ξανά και ξανά.Ισως το ότι δεν κάνω πίσω είναι και αυτό μια νίκη.

 

Η μεγαλύτερη νίκη. Σε τι άλλο να ελπίζουμε;

Μπράβο σου.

Μέχρι το τέλος του καλοκαιριού φοβάμαι ότι θα έχουν πολλαπλασιαστεί.

Αυτό που με φουρκίζει είναι ότι περιμένουν από σένα αυτόματη υποχώρηση για κάτι όπως είναι η σκιά και η καλή ομπρέλα. Να ζητούσαν δανεικά ή ξέρω γω παραχώρηση από μέρους σου για κάτι σημαντικό, να το συζητήσουμε. Με νευριάζει ιδιαίτερα ότι το ζητάνε ακριβώς επειδή είναι ένα θέμα άνεσης, και ζητάνε φροντίδα από σένα, απάρνηση και αυτοθυσία λες και είσαι η μαμά τους, η νύφη τους, η συμπεθέρα. Όλες τις γυναίκες τις βλέπουν σε έναν τέτοιο ρόλο και όχι ως ανθρώπους που κάθονται μόνοι τους.

Θα έλεγαν σε έναν μεγαλόσωμο άντρα πενήντα χρονών «ναι μωρέ είναι και ο παππούς μας πού να κάτσουμε»; Όχι, όχι δεν θα το έλεγαν.

 

44
7
3
1

Tα σχόλια είναι προσβάσιμα μόνο στα μέλη της Womanlandia. Για να γίνετε μέλος, πατήστε εδώ.