Αγαπητή Λένα, έχω παρατηρήσει κάτι και θα ήθελα τη γνώμη σου.
Έχω πια μπει στην περιεμμηνόπαυση και έχω όλα τα δυσάρεστα συμπτώματα (εξάψεις, εφιδρώσεις, βαριά διάθεση, ευσυγκινησία κλπ). Όποτε λοιπόν προσπαθώ να το συζητήσω με μεγαλύτερες γυναίκες μήπως ακούσω κάποια χρήσιμη συμβουλή, στερεοτυπικά παίρνω πάνω-κάτω την ίδια απάντηση “Εγώ δεν είχα την πολυτέλεια να περάσω κλιμακτήριο”. Στην ερώτηση μου π.χ. πώς αντιμετώπισαν τις εξάψεις ή πόσο κράτησαν, η απάντηση είναι ότι δεν είχαν εξάψεις γιατί δεν είχαν χρόνο.
Είναι πράγματι οι εφιδρώσεις πολυτέλεια; Μπορεί μια γυναίκα να τις αγνοήσει ή να τις κρύψει και θα σταματήσουν; Καταλαβαίνω ότι στα χρόνια τους το θέμα αυτό ήταν ταμπού και ότι το “σκάσε και κολύμπα” είναι μιά συμβουλή σαν όλες τις άλλες. Η ερώτηση μου μάλλον είναι αν πράγματι μπορούν τα ταμπού να διώξουν τα συμπτώματα. Λιώνω κάθε βράδι στον ιδρώτα λόγω επιλογής; Τελικά οι πιο παλιές γυναίκες το ζούσαν χωρίς να το καταλαβαίνουν ή δεν το ζούσαν καθόλου; Δεν έχω καταφέρει να πάρω άλλη απάντηση από ένα βλέμμα αποδοκιμασίας για τη φυγόπονη στάση μου απέναντι σε αυτό που ζω. Μήπως αντί να πάρω ορμόνες, αρκεί να νιώσω ντροπή για αυτό που ζω;

Δεν τελειώνει ποτέ η αποδοκιμασία.

Μέχρι να πεθάνουμε, τα ίδια ακούμε.

Καμία έκπληξη βέβαια, αυτή είναι πάντα η απάντηση. Σου φαίνεται, υπερβάλλεις, εγώ ποτέ δεν το έπαθα αυτό γιατί ήμουν έξυπνη/ικανή/το χειρίστηκα σωστά.

Φυσικά άλλες δεν το έπαθαν, άλλες το έπαθαν και τώρα κάνουν ότι δεν το θυμούνται, άλλες το έπαθαν και όντως δεν το θυμούνται γιατί από την μόνιμη οργή που νιώθουν για τα πάντα, δεν καταλαβαίνουν τίποτα στο σώμα τους. Έχουν χάσει κάθε επαφή με τη σκέψη και τα συναισθήματά τους. Αυτό εννοούν. Ότι αποχαιρέτησαν τον εαυτό τους για πάντα, έγιναν μηχανές, και αυτό το πληρώνουν κάθε μέρα με την οργή και τη ανηδονία που νιώθουν. Αντί να τους λες ότι θα μπορούσαν να ζουν αλλιώς, σου λένε να σκάσεις για να σταματήσεις να τις αναγκάζεις να το σκέφτονται ως πιθανότητα.

Τα ταμπού μπορούν να σε κάνουν μια σκιά του εαυτού σου. Να σε αλλοιώσουν χωρίς επιστροφή, για να γίνεις κάτι εντελώς αποξενωμένο με το μέσα σου. Είναι ώρα να αρχίσεις να επιλέγεις πιο προσεκτικά με ποιες μιλάς για το θέμα.