Κάντε εγγραφή στο newsletter μας εδώ για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα ένα τέτοιο κείμενο μαζί με τέσσερις προτάσεις της εβδομάδας από τον κόσμο της Womanlandia.

Δεν έχουμε κανένα λόγο να μην χαρούμε με τη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ.

Κι αυτό γιατί, ο Τσάρλι Κερκ δολοφονήθηκε από τον κόσμο που πολιτικά οραματίστηκε και περιπαθώς διακήρυξε ως ιεραπόστολος της «ελευθερίας του λόγου». Αυτόν τον κόσμο επεδίωκε για τον ίδιο, τη γυναίκα του και τα παιδιά του, έναν κόσμο απειλής και φόβου, μασκαρεμένο σε θρησκευτική ευφορία. Ο θάνατός του συνεπώς αποτελεί άμεση ιδεολογική απόρροια των θέσεών του. «Νομίζω ότι αξίζει να έχουμε το κόστος κάποιων ατυχών θανάτων από πυροβόλα όπλα κάθε χρόνο, ώστε να μπορούμε να έχουμε τη Δεύτερη Τροπολογία για να προστατεύσουμε τα υπόλοιπα θεόσταλτα δικαιώματά μας. Αυτή είναι μια συνετή συμφωνία» έλεγε τον Απρίλη του 2023 σε εκδήλωση του Turning Point στο Salt Lake της Γιούτα.

Ο Τσάρλι Κερκ άρθρωνε πολιτικό λόγο πιστεύοντας ότι οι αρνητικές συνέπειες όσων ευαγγέλιζε δεν τον αφορούν. Μιλούσε από μια θέση προνομίου, πιστεύοντας ότι η καθ’ όλα πρακτική βία που απαρτίζει τις ιδέες του δεν θα μπορούσε ποτέ να στραφεί κατά του ίδιου. Αναφέρθηκε στην «θυσία» μερικών ατυχών θανάτων εξαιτίας της οπλοκατοχής, χωρίς ποτέ να πιστεύει σοβαρά ότι ο ίδιος δυνητικά θα στεκόταν στο βωμό της. Δήλωσε πως εάν η κόρη του έμενε έγκυος κατόπιν βιασμού σε ηλικία δέκα χρονών «το μωρό θα γεννιόταν», ακριβώς επειδή πίστευε ότι κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαινε ποτέ στο παιδί του, εκτός φυσικά από το γεγονός ότι ήταν βαθιά μισογύνης. Τον Αύγουστο του 2025 έλεγε ότι «η Αμερική βρισκόταν στο απόγειό της όταν σταματήσαμε τη μετανάστευση για 40 χρόνια και μειώσαμε το ποσοστό των ατόμων που είχαν γεννηθεί στο εξωτερικό στο χαμηλότερο επίπεδο που είχε καταγραφεί ποτέ», την ίδια περίοδο που η τραμπική αντιμεταναστευτική παράνοια βρισκόταν στο απόγειό της, και τα έλεγε αυτά ακριβώς επειδή ο ίδιος και η οικογένειά του δεν κινδύνευαν από αυτή.

Η δολοφονία του Τσάρλι Κερκ σοκάρει το ακροατήριο και τους ομοϊδεάτες του, μεταξύ άλλων, επειδή ο πυρήνας της πολιτικής τους φιλοσοφίας στράφηκε εναντίον τους και εναντίον των συλλογικών τους φαντασιώσεων. Η νόμιμη και διαδεδομένη οπλοκατοχή, από προστάτης των «θεόσταλτων δικαιωμάτων» τους που με τρόπο μαγικό θα τους τοποθετούσε στο απυρόβλητο, αναπάντεχα μετατράπηκε σε μέγιστη απειλή εναντίον τους. Υποστηρίζοντας την οπλοκατοχή, ουσιαστικά υποστηρίζουν το δικό τους δικαίωμα στη χρήση όπλων εναντίον τρίτων, παραλείποντας το σενάριο όπου οι ίδιοι θα βρεθούν για οποιονδήποτε λόγο στη λάθος άκρη μιας καραμπίνας. Πίστευαν ότι πάντα θα είναι εκείνοι που θα σημαδεύουν τους αντιπάλους τους με όπλο, και ποτέ το αντίστροφο. Κοντολογίς, η δολοφονία του Τσάρλι Κερκ ανέτρεψε τις δυναμικές εξουσίας, με τους συντηρητικούς να χάνουν εντός εκείνης της συγκεκριμένης στιγμής την δεδομένη θέση ισχύος τους και να καθίστανται ευάλωτοι μέσα από τις ίδιες τους τις αξίες. Τράβηξε το χαλί κάτω από τις στέρεες βάσεις της κυριαρχίας τους.

Ακριβώς επειδή αυτή η νεοαποκτηθείσα φοβία δεν γίνεται να διατυπωθεί ανοιχτά, γιατί θα μπορούσε να οδηγήσει σε πλήρη αμφισβήτηση μιας θεμελιώδους πολιτικής πεποίθησης των συντηρητικών, χαρακτηρίζεται από τους ίδιους ως επίθεση στην ελευθερία του λόγου. Ωστόσο, ενώ δεν μπορούμε ακόμη να γνωρίζουμε με σιγουριά εάν ο Τσάρλι Κερκ δολοφονήθηκε γι’ αυτά που πίστευε, είναι σαφές ότι δολοφονήθηκε από αυτά που πίστευε. Για το λόγο αυτό, η δολοφονία του δεν άνοιξε στις ΗΠΑ κάποια σοβαρή συζήτηση για τη νόμιμη οπλοκατοχή, αλλά θεωρίες συνωμοσίας για τις πολιτικές πεποιθήσεις του φερόμενου δολοφόνου του και μίρλα για την υποτιθέμενη υποκρισία της Αριστεράς, από την οποία έχουν την απαίτηση να συμμετάσχει στον συλλογικό τους θρήνο, στο πλαίσιο μιας αστικής ευγένειας που οι ίδιοι ποτέ δεν επιδεικνύουν.

Μάλιστα, οι υποτιθέμενοι υπερασπιστές της ελευθερίας του λόγου επιδιώκουν την απόλυση ή τη σύλληψη όσων πανηγυρίζουν δημόσια για τη δολοφονία του Κερκ. Η δημοφιλέστατη βραδυνή εκπομπή του Τζίμι Κίμελ ακυρώθηκε από το δίκτυο ABC εν μία νυκτί και επ’ αόριστον αυτή την εβδομάδα, κατόπιν πιέσεων της κυβέρνησης Τραμπ, εξαιτίας σχολίων που έκανε ο παρουσιαστής για τον δολοφόνο του Κερκ. «Φτάσαμε σε νέα ύψη το Σαββατοκύριακο», είπε ο Τζίμι Κίμελ την περασμένη Δευτέρα, «με τη συμμορία MAGA να προσπαθεί απελπισμένα να παρουσιάσει αυτόν τον πιτσιρικά που δολοφόνησε τον Τσάρλι Κερκ ως οτιδήποτε άλλο εκτός από δικό της, και να κάνει ό,τι μπορεί για να εξασφαλίσει πολιτικό κέρδος». Είναι ξεκάθαρο ότι για τους συντηριτικούς, η ελευθερία του λόγου είναι συνώνυμη με το μονοπώλιο και την ηγεμονία του λόγου, και όχι την ανεμπόδιστη έκφρασή του. Όπου βλέπουμε «ελεύθερη έκφραση», οφείλουμε να διαβάζουμε «ελεύθερη έκφραση μονάχα για εμάς».

@metroentertainment ABC say, “”Jimmy Kimmel Live will be pre-empted indefinitely” 👆🏼 ‘Jimmy Kimmel Live!’ has been pulled from ABC’s network after Kimmel made stark comments about Charlie Kirk’s assassination and Trump. After appearing on air, the network pulled the show, with Trump celebrating on Trump Social, writing: “Great News for America. The ratings challenged Jimmy Kimmel Show is CANCELLED.” Sinclair Broadcast Group says it will replace the ‘Jimmy Kimmel Live!’ time slot with a Charlie Kirk special. Video: ABC Network #jimmykimmel #donaldtrump #politics #maga #tv #usa #charliekirk #breaking ♬ original sound – Metro Entertainment

Ο Κίμελ έχει απόλυτο δίκιο. Οι alt-right και συντηρητικοί στις ΗΠΑ εργαλειοποίησαν αμέσως τη δολοφονία ώστε να ενισχύσουν αφηγηματικά το ήδη υπάρχον σύνδρομο καταδίωξής τους. Η δολοφονία του Τσάρλι Κερκ δεν ήταν γι’ αυτούς τραγωδία, αλλά η κότα με τα χρυσά αυγά. Μετά τη δολοφονία, συγκεντρώθηκαν περίπου 5 εκατομμύρια δολάρια από δωρεές για την οικογένεια του Κερκ, μέσα από έρανο που διοργάνωσε ο Τάκερ Κάρλσον. Σε λιγότερο από είκοσι τέσσερις ώρες αφότου η σύζυγος του Κερκ, Έρικα, υποσχέθηκε να συνεχίσει το έργο του, το Turning Point ανέφερε 18 χιλιάδες νέα αιτήματα για παραρτήματα της οργάνωσης. Η δολοφονία του Κερκ ενεργοποίησε έναν απολυταρχικό λαϊκισμό, ο οποίος έντυσε πολιτικά το συμβάν, όχι μόνο προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση δαιμονοποίησης της Αριστεράς, αλλά προσδίδοντάς του εν γένει πολιτικό νόημα, ακόμη κι αν αυτό δεν υφίσταται. Στο φαντασιακό τους, ο Κερκ κρεμάται επί ξύλου, και τον σταυρώσαμε όλες και όλοι μας, επειδή αυτή τη στιγμή απειλούνται τα συντηρητικά ιδανικά.

Παράλληλα, το να χαίρεται κανείς με τη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ δεν σημαίνει ότι υποστηρίζει αυτού του είδους τον ένοπλο αγώνα συγκεκριμένα ή εν γένει. Μπορεί κάποιος να χαρεί με αυτό τον θάνατο επειδή ο Τσάρλι Κερκ ήταν καταφανώς ακροδεξιός, όπλο στη φαρέτρα του MAGA. Όσοι αρνούνται την ακρότητα των θέσεών του έχουν μετατοπιστεί οι ίδιοι προς τα άκρα, στο σημείο εκείνο που η ακραία βία έχει μέσα τους πλέον κανονικοποιηθεί, κι αυτή η ιδεολογική αλλοτρίωση αποτελεί βαθιά πολιτική τους ήττα. Όμως, οι ακροδεξιοί δεν τελειώνουν με τον Κερκ. Εκεί που ένας χάνεται, φυτρώνουν άλλοι δέκα. Το σύστημα πάντοτε αφομοιώνει αυτούς τους μεμονωμένους θανάτους προς όφελός του, παράγοντας τα δικά του αφηγήματα, τους δικούς του μύθους και τις δικές του εξουσίες. Δεν γνωρίζουμε εάν τα κίνητρα του Τάιλερ Ρόμπινσον είναι πολιτικά, όμως αυτού του είδους η βία δεν παράγει πολιτικά αποτελέσματα, μονάχα περισσότερη βία.

Δεν είναι σαφές γιατί πρέπει να μη χαρούμε, αν αυτή είναι η τάση μας, με τη δολοφονία του Κερκ, επειδή διαθέτει οικογένεια. Τον περασμένο Ιούλη, η Αντιπρόσωπος της Μινεσότα και Δημοκρατική Μελίσσα Χόρτμαν και ο σύζυγός της Μαρκ δολοφονήθηκαν στο σπίτι τους σε μία «πολιτικά υποκινούμενη δολοφονία». Όταν ερωτήθηκε σχετικά ο Τραμπ την περασμένη Δευτέρα, δεν ήξερε καν ποια είναι. Μάλιστα, δεν κατέβασε τις αμερικανικές σημαίες μετά την επίθεση στη Μινεσότα για μία κρατική λειτουργό, αλλά πρόσφατα έδωσε εντολή να κατέβουν οι σημαίες για τη δολοφονία ενός ινφλουένσερ που έστηνε ντιμπέιτ με φοιτητές σε πανεπιστήμια.

Εκτός από τα διπλά στάνταρ, εκπλήσσει ο κυνισμός. Ο ίδιος ακριβώς κυνισμός φανερώνει την εργαλειακή αντιμετώπιση της δολοφονίας του Κερκ: Ερωτώμενος «πώς τα πάει» τις τελευταίες μέρες μετά τον θάνατο του Κερκ, ο Τραμπ απαντάει «Νομίζω πολύ καλά. Παρεμπιπτόντως, βλέπεις εκεί όλα αυτά τα φορτηγά; Μόλις ξεκίνησε η κατασκευή μιας καινούριας σάλας χορού για τον Λευκό Οίκο. Είναι κάτι που προσπαθούν να φέρουν στο Λευκό Οίκο για περίπου 150 χρόνια».

Τελικά, ποιανού ο πόνος έχει σημασία; Ποιες οικογένειες εξάπτουν την ενσυναίσθησή μας και με ποιες φιγούρες ταυτιζόμαστε; Πώς ιεραρχείται η ανθρώπινη τραγωδία; Γιατί οφείλουμε να θρηνήσουμε ή να κρύψουμε την ικανοποίησή μας για «έναν ακροδεξιό λιγότερο», όταν ο ίδιος ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μιλάει τόσο απαξιωτικά για έναν άντρα που είχε «σαν γιο του»; Γιατί κάποιοι άνθρωποι καταλήγουν να χάνουν τη δουλειά τους και άλλοι να παίζουν με τον πλανήτη σαν Lego;

Όλοι οι άνθρωποι βιώνουν πόνο και απώλεια, αλλά είναι φανερό ότι στην πολιτική σκηνή δεν έχουν όλες οι ζωές την ίδια αξία. Όπως σχεδόν τα πάντα σε αυτή τη ζωή, ο πόνος δεν είναι μια πανανθρώπινη έννοια, αλλά μια πολιτικά φορτισμένη έννοια. Ο πόνος διαμεσολαβείται και διαμορφώνεται από το κοινωνικό γίγνεσθαι. Ο Τσάρλι Κερκ δεν έδειξε καμία ενσυναίσθηση για τις οικογένειες των ανθρώπων που συνειδητά πολέμησε μέσα από τη ρητορική του. Η αμερικανική Δεξιά βρίσκει τον Χριστό στους μισαλλόδοξους λευκούς κήρυκές της και όχι σε κέντρα κράτησης, σε ξενώνες αστέγων και σε κλινικές εκτρώσεων.

Δεν χρωστάμε καμία ενσυναίσθηση σε ανθρώπους που θα μας πατούσαν κάτω με την πρώτη ευκαιρία, και που δολοφονήθηκαν από τα τούβλα του κόσμου που οι ίδιοι οικοδόμησαν.