Γίνεται αρκετά συχνά και σε φάσεις που απορρυθμίζομαι σκέφτομαι μήπως είναι τόσο χαζό όντως να κάνειςσκατι «Εθελοντικά» σίγουρα υπάρχουν κάποια έμμεσα οφέλη (όχι οικονομικά);

Τα τελευταία χρόνια παρατηρώ οτι δυσκολεύομαι με τη διαμονή μου σε ξενοδοχεια, δωμάτια, airbnb. Είναι κάτι που αυξάνεται σταδιακά, χρόνο με το χρόνο. Σιχαίνομαι.

Λίγο το newsletter σου με το LA, λίγο που βλέπω Selling Sunset ξανά μετά από χρόνια, μου δημιουργήθηκε μια απορία. Βλέπω συχνά σε σπίτια πλουσίων εκεί στο LA να έχουν τζάκια.

Αυτό που θα ήθελα να ρωτήσω είναι πως καταφέρνεις να διατηρήσεις την παραγωγικότητα και την νορμαλ καθημερινότητα όταν είσαι απο το σπίτι.

Και θυμαμαι οτι στη δεκαετια των 20 με τον ιδιο κυκλο ανθρωπων μιλουσαμε για σινεμα λογοτεχνια μουσικη πολιτικη για τα ονειρα μας για μια ζωη διαφορετικη, πως δεκαπεντε χρονια μετα μικρυνε τοσο πολυ ο κοσμος μας; ειναι απλα η ζωη που συμβαινει; ειναι η ελληνικη πραγματικοτητα που σε ωθει στη μιζερια;

Αγαπητή Λένα, ποιό είναι η κοινωνική επιταγή του νηπιακού πέρδεσθαι; Και εξηγούμαι: ήμουν στον παιδικό όταν το παιδάκι στην αγκαλιά μιας μαμάς άφησε μια πορδίτσα.

Αγαπητή Λένα και λοιπές φίλες που ζείτε σε βροχερά κλίματα. Τι προτείνετε να φοράμε με ζέστη και βροχή αλλά και βροχή εν γένει;