Η κουλτούρα της κούρασης: όταν το δικαίωμα γίνεται υποχρέωση

Χωρίς να επιδοθώ εδώ σε ιστορικές αναδρομές, η κουλτούρα της κούρασης (που αποδεικνύει πως έχεις δουλέψει σκληρά) είναι παμπάλαιη και απαντάται σε πολλούς διαφορετικούς πολιτισμούς. Στη σημερινή της μορφή, δηλαδή στο να ασχολείσαι διαρκώς με κάτι που καθορίζεται ως χρήσιμο για την κοινωνία ή κάποια υπερφυσική αρχή, έχει πολλά ωραία ονόματα: καθήκον, εκπλήρωση σκοπού, δημιουργικότητα, παραγωγικότητα, ακόμα και προσωπική ολοκλήρωση.

Τυφώνας Μίλτον, καταχθόνιοι (;) μετεωρολόγοι και η γοητεία των θεωριών συνωμοσίας

Ο τυφώνας Μίλτον έπληξε τη Φλόριντα στις ΗΠΑ την περασμένη Πέμπτη στις 10 Οκτωβρίου και άφησε πίσω του πάνω από 20 νεκρούς. Ο αριθμός των τραυματιών και αγνοουμένων ακόμη ανεβαίνει, κι όσο για τις υλικές καταστροφές, υπολογίζεται πως θα χρειαστούν πάνω από 50 δις δολάρια και πάρα πολύ χρόνο για να διορθωθούν.

Η υπόθεση της Γλυφάδας και ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός

H γνωστή υπόθεση του άγριου ξυλοδαρμού της 14χρονης μαθήτριας στη Γλυφάδα από περίπου 20 συνομήλικές της δυστυχώς απέχει πολύ από το να θεωρείται λήξασα. Και δεν εννοώ τις νομικές διαδικασίες, αλλά τον ίδιο τον κύκλο της βίας, που δείχνει να συνεχίζεται.

Πόσες γυναίκες βρίσκονται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή;

Γράφει η Νεφέλη Καλογεροπούλου Οι πρόσφατες ανακοινώσεις των αντιπροέδρων και των επιτρόπων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από την πρόσφατα επανεκλεγμένη πρόεδρό της, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έχουν πίσω τους μια ενδιαφέρουσα ιστορία μάλλον σκληρών διαπραγματεύσεων και δη σε ένα συγκεκριμένο πεδίο: την ποσόστωση. Σύντομο χρονικό Η προηγούμενη σύνθεση της Κομισιόν περιλάμβανε 44% γυναίκες, ένα ποσοστό που η φον ντερ Λάιεν κατέστησε από την αρχή σαφές πως σκόπευε να ανεβάσει. Μάλιστα, είχε στείλει σύσταση με επιστολή της προς τις κυβερνήσεις των 27 κρατών-μελών τον περασμένο Ιούλιο, με αίτημα να προτείνει κάθε κράτος δύο υποψήφιους, έναν άντρα και μια γυναίκα. Ωστόσο, από όλα…...

Οι συνάδελφοί μου με κοροϊδεύουν επειδή δεν κατανοώ την ειρωνεία και αναρωτιέμαι μήπως είμαι νευροδιαφορετική, τι να κάνω;

Σας φιλώ. Κάποιες φορές παίρνω κυριολεκτικά το σαρκασμό και δεν καταλαβαίνω οτι κάποιος κάνει πλάκα ή ειρωνεύεται. Η ψυχ μου αφήνει ανοιχτή μια πιθανότητα να είμαι νευροδιαφορετική, μπορεί να φταίει και που κανένας δεν έκανε χιούμορ από γονείς, θειες, παππούδες. Όλα τα έλεγαν κυριολεκτικά για να μεταβιβάσουν μια πληροφορία. Τέλος πάντων, στη δουλειά με αντιμετωπίζουν σαν ηλίθια οι συνάδελφοι ή τους φαίνεται αστείο που δεν καταλαβαίνω επί τόπου. Επίσης δεν είμαι και το πιο γρήγορο άτομο, να έχω σβελτάδα που λέμε, που σημαίνει οτι αν μου πει κάποιος κάτι, μπορεί να ρωτήσω δεύτερη φορά για να καταλάβω. Πχ θα μου…...

Το μπικίνι, το μπουρκίνι κι από δικαιολογίες άλλο τίποτα

Γράφει η Νεφέλη Καλογεροπούλου Στις 26 Αυγούστου, στην εφημερίδα Luxembourg Times δημοσιεύτηκε η είδηση πως δεν επιτράπηκε στην ανοιχτή δημοτική πισίνα της τουριστικής πόλης Remich, στα σύνορα με τη Γερμανία (πολύ κοντά στο Σένγκεν – το γνωστό, αυτό με τη συνθήκη), η είσοδος σε τρεις γυναίκες με μπουρκίνι, με το αιτιολογικό ότι δεν το επέτρεπε το dress code της πισίνας. Το αξιοσημείωτο είναι πως οι πελάτισσες είχαν ήδη πληρώσει είσοδο και κάθονταν στο γρασίδι με την παρέα τους, όταν τρεις από αυτές βούτηξαν στο νερό – και αμέσως παρενέβη ο υπεύθυνος ασφάλειας και τους είπε να βγουν έξω. Σύμφωνα με…...

“You got this” – or not: Ολυμπιακοί Αγώνες 2024

Γράφει η Νεφέλη Καλογεροπούλου Για την τελετή έναρξης των φετινών Ολυμπιακών αγώνων του Παρισιού δεν έχει νόημα νομίζω να γραφτεί κάτι παραπάνω από ό,τι ήδη γράφτηκε (προσωπικά, μου άρεσε αρκετά). Ωστόσο, ομολογώ πως κάπως μου «χτύπησαν» οι ξέφρενοι ρυθμοί του μεγαλύτερου μέρους της τελετής. Κυρίως μου έκαναν εντύπωση τα εκατοντάδες πρόσωπα αθλητών, μουσικών και χορευτριών/τών που δεν άφηναν να φανεί η παραμικρή ενόχληση από τη σφοδρή βροχόπτωση και την ανάλογη, υποθέτω, ψύχρα καθώς έπεφτε η νύχτα πάνω στον Σηκουάνα. Μια σκέψη διαμορφωνόταν σιγά σιγά στο νου μου: η τελετή αυτή είναι συμπεριληπτική ως προς ηλικίες, αναπηρία ή μη αναπηρία, σωματότυπους,…...

Τι είναι ο άνθρωπος, τι είναι η RAM του: ψηφιακή αυτοεξυπηρέτηση

Γράφει η Νεφέλη Καλογεροπούλου Από τα εισιτήρια του μετρό στη φορολογική δήλωση Αν γκουγκλάρετε «πόσες ώρες καταναλώνουμε εβδομαδιαία στο διαδίκτυο» θα βρείτε χιλιάδες δημοσιεύματα για το πόσες ώρες την εβδομάδα καταναλώνουμε στο διαδίκτυο για ψυχαγωγία ή το χρησιμοποιούμε για το επάγγελμά μας. Κάπως λιγότερα θα βρείτε γι’ αυτό που αποκαλούμε «digital chores», ψηφιακές οικιακές εργασίες, δηλαδή κυρίως τη διαχείριση του ψηφιακού μας αρχείου (από προσωπικές φωτογραφίες έως έγγραφα της δουλειάς μας). Είναι όμως αρκετά πιο ομιχλώδες το πόσες ώρες καταναλώνουμε τα τελευταία χρόνια σε μια δραστηριότητα που δεν είναι ούτε ακριβώς προσωπική ούτε ακριβώς επαγγελματική: αυτό που ονομάζουμε «ψηφιακή εξυπηρέτηση…...

Όταν ο φανατισμός κατηγορεί για φανατισμό ή γιατί η πατριαρχία είναι υπερβολική

Γράφει η Νεφέλη Καλογεροπούλου Να ξεκινήσω λέγοντας πως, αντίθετα με ό,τι συχνά πιστεύουμε, τα κλασικά έργα δεν είναι και ποτέ δεν ήταν «ιερά και όσια» που κανείς δεν επιτρέπεται να αγγίξει. Για την ακρίβεια, αυτό δεν ισχύει ούτε καν για θεσμούς, θρησκείες, παραδόσεις και ιερά σύμβολα – αλλιώς η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού δεν θα υπήρχε. Η εναλλαγή, η πάλη, η σύγκρουση του παλιού με το καινούργιο, η ανατροπή και η επιβίωση πολιτιστικών στοιχείων που –στο ένα ή στο άλλο πλαίσιο– θεωρήθηκαν διαχρονικά είναι κάτι παραπάνω από αντικείμενο επιστημονικής μελέτης: είναι καθημερινότητα. Πίσω στα κλασικά έργα, θα έλεγε κανείς μάλιστα…...

Γιατί η λέξη «έγκυος» έχει αρσενική κατάληξη;

Ok ο βουλευτής, οκ ο γιατρός, οκ ο δικηγόρος, οκ ο δικαστής, ο δήμαρχος. Καταλαβαίνω γιατί χρησιμοποιούταν/ται το αρσενικό. Η έγκυΟΣ γιατί? Απαντά η Νεφέλη Καλογεροπούλου a.k.a. Aιλουροειδέστατο Η απορία σου είναι εύλογη, δεδομένου πως η κατάληξη -ος στα νέα ελληνικά ουσιαστικά και επίθετα συνδέεται κατά κύριο λόγο με αρσενικά β’ κλίσης, και δευτερευόντως με ουδέτερα της γ’ (το δάσος, το μέρος) κτλ. Το βαθύτερο νόημα της ερώτησής σου είναι βέβαια άλλο: πρόκειται για δείγμα σεξιστικού λόγου ή όχι; Σε αυτό θα σου απαντήσω πως δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως η γλώσσα, γενικά, αντανακλά πατριαρχικές αντιλήψεις. Απλώς, το συγκεκριμένο παράδειγμα…...