Το Θέμα του Μήνα Ιουλίου 2026 είναι η Γυναίκα vs. Διακοπές. Μπορείτε να μας στείλετε τα κείμενά σας στο [email protected] ή εντελώς ανώνυμα σε αυτήν εδώ τη φόρμα. 

Να βάλω σουτιέν φέτος το καλοκαίρι; Δεν έχω ακόμα στήθος κανονικό. Το σουτιέν με σφίγγει αλλά όταν δεν το βάζω, τα αδέλφια μου με φωνάζουν «Μις Ρώγα». Ας μη φορέσω άσπρο παντελόνι, περιμένω περίοδο. Έχω κυτταρίτιδα; Μήπως ψηλώνοντας κάνω ραγάδες σαν την κολλητή μου και φαίνονται πιο πολύ όταν μαυρίζω; Η μαμά μου το φοβάται πολύ. Ας πάρω το παγωτό 0%.

Οι γονείς μου δεν με αφήνουν να ξυρίσω τις μασχάλες και τα πόδια μου και ντρέπομαι να φορέσω τιραντάκι και σορτς. Τους έχω εξηγήσει πως δεν «θα βγουν μετά πιο άγριες οι τρίχες», πως είναι μύθος. Τους το είπε και η δερματολόγος. Δεν με ακούνε. Υποπτεύομαι πως άλλος είναι ο πραγματικός λόγος που δεν με αφήνουν, αλλά δεν καταλαβαίνω ποιος.

Δεν κάθισα αρκετά στον ήλιο, δεν ξάνοιξε φυσικά το μαλλί. Είναι cheating να κάνω ανταύγειες;

Δίνω πανελλαδικές του χρόνου. Πρέπει να δείχνω από τώρα κουρασμένη, σε κάθε ερώτηση να απαντώ «διαβάζω» και να έχω μαζί μου στην παραλία σχολικά βιβλία. Θα διαβάζω από τα ψηφιακά στο τάμπλετ γιατί αν με πάρει κανένα μάτι συμμαθητή με τις ΑΟΘ στο χέρι, θα με λένε φυτό.

Είμαι κοκκινομάλλα με κάτασπρο δέρμα και φακίδες. Μα αν δεν μαυρίσω, πώς θα αποδείξω στους κουτσομπόληδες στο γραφείο ότι πήγα διακοπές;

Δεν έχω χρήματα για διακοπές. Αν ανεβάσω δήθεν ανέμελα στόρις #summer_in_the_city θα φαίνεται κουλ επιλογή ή θα δείχνει pathetic;

Ας τσεκάρω πάλι ποια μαγιό είναι κατάλληλα για τον σωματότυπό μου. Τι σωματότυπο έχω; Δεν είμαι σίγουρη. Το σώμα μου δεν μοιάζει με κανένα από τα σκίτσα που μου βγάζει η ΤΝ.

Το καλοκαίρι φοράω φαρδιές βερμούδες, τίσερτ και σανδάλια, μαγιό μποξεράκια. Τα καλά μου είναι πουκάμισα και παντελόνια. Το όλο στιλ μου φωνάζει «δεν είμαι σις στρέιτ γυναίκα». Πειράζει; Μάλλον ναι. Στα ίδια άτομα που με χειροκροτούν στο Pride, φαίνομαι «κάπως» όταν με βλέπουν στο τετράστερο, στην ξαπλώστρα, στο γκουρμέ εστιατόριο. Για κάποιο λόγο, το καλοκαίρι η εμφάνισή μου φαίνεται να ενοχλεί περισσότερο. Τους αρέσω σε πλαίσια queer events ως εξωτική πινελιά, αλλά όχι και να πιάνω χώρο στο ετεροκανονικό σύμπαν. Δεν είμαι καλό ντεκόρ για το male gaze όπως οι φεμ φίλες μου.

Δουλεύω σεζόν. Πρέπει να φοράω μαύρο παντελόνι και άσπρο πουκάμισο κάτω από τον ήλιο και να φαίνομαι δροσερή και ξεκούραστη για να κάνω blend in με τους τουρίστες και να μην τους χαλάω την αισθητική. Αν με ρωτήσουν πώς πέρασα το καλοκαίρι, έχω σκαρώσει έτοιμη απάντηση για κάθε περίσταση. Την αλήθεια δεν θέλει κανείς να την ακούσει.

Δίαιτα, πρόγραμμα φίτνες, περπάτημα τάι τσι, ασιατικό πιλάτες. Τι από όλα θα με κάνει να χάσω 5 κιλά σε 6 εβδομάδες; Πόσο κοστίζει;

Με ύψος 1,71 «κανονικά πρέπει» να έχω βάρος 61 κιλά κι εγώ είμαι 68. Προλαβαίνω άραγε να φτάσω τα 64 μέχρι τον Αύγουστο;

Δεν φτάνει να χάσω κιλά αν είμαι skinny fat. Πρέπει να έχω σωστή αναλογία μυϊκής μάζας, υποδόριου και σπλαχνικού λίπους. Να ζητήσω για δώρο γενεθλίων μια από αυτές τις ειδικές ζυγαριές.

Ξέρω πως θα με λένε φάλαινα πίσω από την πλάτη μου. Στην πισίνα, στην ταβέρνα, στο βουνό, παντού. Συμβαίνει όλον τον χρόνο κι έχω εκπαιδευτεί καλά να μη με νοιάζει. Αλλά πάντα θα προσπαθώ να σωπάσω τις φωνές μέσα μου.

Ευτυχώς δεν δίνω δεκάρα πια τι λέει ο κόσμος για το σώμα μου. Γιατί έπρεπε να φτάσω 68 χρονών για να γίνει αυτό; Ο Αντώνης έχει αρχή άνοιας κι είναι πολύ δύσκολο να τον αφήσω μόνο και να πάω για μπάνιο ή για βόλτα.

Αγόρασα lunchbox-ψυγειάκι. Διατροφή ντετόξ πριν τις διακοπές (δεν λέμε δίαιτα, είναι κακή λεξούλα). Να φτιάξω πρόγραμμα διατροφής των διακοπών για να μην πάρω κιλά στις διακοπές. Να φτιάξω πρόγραμμα διατροφής-φίτνες για να χάσω τα κιλά των διακοπών μετά τις διακοπές. Οι διακοπές είναι μία εβδομάδα.

Είμαι σινγκλ. Ρεζίλι θα γίνω αν δεν βρω παρέα να πάω έστω ένα τριήμερο κάπου. Δεν μπορώ να πάω μόνη. Θα νιώθω αξιολύπητη, τα μονόκλινα είναι πανάκριβα, στο κάμπινγκ θα με γυροφέρνουν οι γύπες. Η Κλαίρη θα πάει Σίφνο. Δεν ταιριάζουμε, δεν μου αρέσει η Σίφνος αλλά αυτήν την παρέα βρήκα. Σίφνος it is.

Έχω καινούργιο γκόμενο. Να τον ρωτήσω αν θα πάμε μαζί διακοπές ή θα το θεωρήσει πιεστικό; Έχει λεφτά; Μήπως τον προσβάλω αν τα βάλω εγώ; Μήπως φανώ gold digger αν τον αφήσω να τα βάλει αυτός;

Έχω σοβαρή σχέση με οικογενειακό εξοχικό. Δηλαδή, με άντρα με οικογενειακό εξοχικό. Τα τελευταία εφτά χρόνια πάμε εκεί με τους κολλητούς και τους γονείς του και πρέπει να κάνω δουλειές εθελοντικά να μη με περάσουν για αχάριστη οι άνθρωποι. Τζάμπα διακοπές μού προσφέρουν! Είμαι κουρασμένη. Θέλω να πάμε κάπου οι δυο μας αλλά ξέρω πια ότι δεν έχει νόημα να το ζητάω.

Χώρισα πέρσι. Έχω burnout και χρέη. Δεν θέλω και δεν μπορώ να πάω πουθενά φέτος. Αλλά πρέπει να αντιμετωπίσω τις καλοπροαίρετες πιέσεις ότι τα παιδιά χρειάζονται διακοπές, να εξηγώ γιατί δεν πιέζω τον Γονέα 2 να τα πάρει (δεν τα θέλει, δεν τον θέλουν) για να πάω εγώ σε κανένα νησάκι να γκομενίσω, νέα γυναίκα (είναι το τελευταίο πράγμα που θέλω αυτή τη στιγμή), γιατί δεν γιορτάζω τη φτου ξελευτερία μου κι είμαι μέσα στη θλίψη.

Τι ευτυχισμένες οι εφηβικές διακοπές με τους καλοκαιρινούς έρωτες… Ακόμη θυμάμαι εκείνο το κουκλί, τον Δημήτρη, που με κορόιδεψε για τις τρίχες στα πόδια που δεν με άφηναν να ξυρίσω. Τρεις μέρες έκλαιγα! Ανέμελες εποχές, κοίτα για τι βλακείες κλαίνε οι έφηβοι. Όλη η ζωή μπροστά τους. Τώρα έχω κάνει λέιζερ αλλά έχω μόνο δύο εβδομάδες διακοπές και το νιοστό άθλιο situationship.

Δεν κοιμάμαι καλά εκτός σπιτιού και χασμουριέμαι όλη μέρα. Τα τζιτζίκια με κουράζουν, η πολυκοσμία μού προκαλεί αισθητηριακό meltdown. Έχω κοιλιοκάκη, πρακτικά δεν μπορώ να φάω και πολλά εκτός σπιτιού. Έχω δερματικά, δεν κάνει να κάθομαι στον ήλιο. Με λένε μυγιάγγιχτη, κοντρόλ φρικ, υποχόνδρια. Το έχω συνηθίσει και τους έχω γραμμένους, ή άλλαξα παρέες και ησύχασα. Πλήρωσα κάτι χρόνια συνεδρίες γι’ αυτό, αλλά τα κατάφερα.

Έχω παιδιά και άντρα. Πήρα καινούργιo lunchbox-ψυγειάκι. Το παλιό που είχα για τη δίαιτα των διακοπών το έχασε ο μικρός πέρσι. Να βρω καλό ΚΔΑΠ εκεί που θα πάμε. Όχι, να μη βρω. Πόσο τα βλέπω στην καθημερινότητα; Να τους πάρω βιβλία και κόμικς να ξεκολλήσουν από το τάμπλετ. Χαχα, σιγά μην ξεκολλήσουν. Να τα στείλω κατασκήνωση. Άσε καλύτερα, με τις πυρκαγιές, σεισμούς, τσούχτρες, λαγοκέφαλους, bullying, παιδοβιαστές, ποτέ δεν ξέρεις. Αν συμβεί το παραμικρό, εμένα θα κατηγορήσουν όλοι. Δεν μου κάνει το περσινό μαγιό και ξέχασα να πάρω καινούργιο. Αμάν, δεν έχει μπαταρία το λάπτοπ που πήρα στο μπιτς μπαρ για να δουλέψω, πρέπει να γυρίσω πίσω στο AirBnB. Αλλά τα παιδιά τι θα τα κάνω;

Ο άντρας μου είναι πολύ κουρασμένος, δουλεύει 14ωρα κι εγώ παρτ τάιμ γιατί κάποιος πρέπει να είναι σπίτι με τα παιδιά. Πώς να του ζητήσω να βοηθήσει στις διακοπές;

Δεν είναι πασάς, εξαντλημένος είναι. Αλήθεια σας λέω, δεν είμαι κακή φεμινίστρια. Δεν με πιστεύετε;

Τα παιδιά μου ενοχλούν την κυρία απέναντι και μου έκανε παρατήρηση. Ναι, εγώ φταίω πάλι για όλα. Δεν έχει παιδιά, δεν καταλαβαίνει. Άτεκνες, εγωίστριες προνομιούχες.

Τα παιδιά της κυρίας απέναντι μου σπάνε τα νεύρα. Επιλογή της ήταν να τα κάνει, ας τα μαζέψει. Άλλο ένα θύμα της πατριαρχίας. Αλλά βέβαια, μεγάλο το φωτοστέφανο να είσαι ΜΑΝΑ. Αλίμονο από μας που όλοι μας κοιτάνε με μισό μάτι, μας ρίχνουν πίσω στις άδειες και μας λένε ανεύθυνες. Μανάδες, εγωίστριες προνομιούχες.

Καλοκαιράκι… Θα ξεκουραστώ πάλι και φέτος.