Διάβασα κάπου ότι οι πιο φιλοσοφημένοι άνθρωποι καταλαβαίνοντας την ματαιότητα της ζωής ζούνε με αντιπερισπασμούς. Εσύ τι πιστεύεις πάνω σε αυτό;

Αν τύχει και ακούσω κάποιον επαναλαμβανόμενο ή ξαφνικό ήχο που δεν μπορώ να προσδιορίσω από πού ακριβώς προέρχεται ή τέλος πάντων μου φανεί περίεργος, ανοίγω διάπλατα τα μάτια, η καρδιά μου αρχίζει να χτυπάει δυνατά και παγώνω από τον φόβο.

Στέλνω αγωνιστικούς χαιρετισμούς στις παθούσες με παρόμοιο πρόβλημα και κάνω έκκληση στους γονείς να επενδύσουν σε μικρά, εύηχα, συνηθισμένα ονόματα.

Με αφορμή μια συζήτηση που είχα με μια φίλη, ποιος πιστεύεις πως είναι ο καλύτερος τρόπος να φερόμαστε σε κάποιον που είμαστε φίλοι στα σοσιαλ και που μας απέρριψε ή διέκοψε το φλερτ που είχε μαζί μας; Οχι σε χωρισμό που οκ είναι πιο σοβαρό και άλλη περίπτωση.

Είμαι στο γυμναστήριο. Η γυμνάστρια έχει καμένο εγκέφαλο αλλά κάνει καλή γυμναστική. Ξαφνικά αντιλαμβάνεται ότι δεν έχει το κινητό της και το παιδί είναι στο ΚΔΑΠ και πωπω αν πάθει κάτι πως θα με βρουν!