Είμαι νέα μαμά και ακόμα δεν μπορώ να χωνέψω, να επεξεργαστώ εγκεφαλικά το τι έπαθα στη γέννα. Δεν είχα απλά άσχημη γέννα, ήταν καταστροφή. Έχουν περάσει 3,5 μήνες και ακόμα έχω γυναικολογικά θέματα, δεν μπορώ καλά καλά να κάτσω, ούτε καν περπατάω ευθεία.

Σήμερα, όμως, άκουσα κάτι που δεν μπορούσα να αφήσω ασχολίαστο: μια συνάδελφος είπε ότι μια 12χρονη μαθήτριά της ήρθε στο σχολείο «με πολύ κολλητά ρούχα» και ότι αν ξανάρθει έτσι, θα της πει να μην ντύνεται τόσο «προκλητικά».

Θα ήθελα να κάνω κάτι που να συνδυάζει την τέχνη, την ομάδα, την αλληλεγγύη και τον εθελοντισμό έχετε καμία ιδέα να μου προτείνετε;Aν υπάρχει κάτι ήδη ή κάτι να δημιουργήσω εγώ;

Το λέω γιατί στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχω πρόβλημα με τον σύζυγό μου, αλλά με το διάβασμα και φαινεται από την απάντηση σου ότι η αφετηρία της σκεψης μου ξεκινούσε από την αφετηρία αυτή χωρίς εμφανή λόγο.

Θεωρητικά, η δουλειά αυτή ταιριάζει με τις αξίες και τους στόχους μου. Παρ’ όλα αυτά, από τις πρώτες μέρες βιώνω έντονο άγχος. Βλέπω τον εαυτό μου να χάνει τη λάμψη του. Η συνεργασία με τη διοίκηση είναι δύσκολη, και κάθε λάθος μου μοιάζει μεγαλύτερο απ’ ό,τι πραγματικά είναι.

Τι κάνετε όταν έρχεται μάστορας στο σπίτι σας για κάποια εργασία; Γιατί εγώ νιώθω φουλ άβολα αυτή τη στιγμή και οι εργασίες θα συνεχιστούν για κάποιες μέρες και εξηγώ. Αν αποφασίσω να κάτσω στο χώρο που εκτελεί την εργασία νιώθω ότι είναι σαν να τον ελέγχω κι ότι είμαι πάνω από το κεφάλι του και δε μου αρέσει