Τέσσερις γυναίκες και ένα όραμα

Τι είναι για μια γυναίκα η εργασία; Όραμα, χίμαιρα, ευτυχία, καταδίκη; Η ιστορία αυτών των γυναικών οδηγεί σ’ εμένα, και, όπως όλες οι αληθινές ιστορίες, ξεκινάει από τη μέση, αφού η αρχή του καθενός μας είναι η μέση κάποιων άλλων. TW: πόλεμος, ενδοοικογενειακή βία, απώλεια παιδιού, πένθος, διαγενεακό τραύμα   Η μέση Δεν ξέρουμε πώς η νεαρή Αναστασία, στις αρχές του εικοστού αιώνα, κατέληξε να μάθει και να ασκεί το επάγγελμα της εμπειρικής μαίας. Ούτε έχουμε ιδέα για ποιον λόγο θέλησε να πάει στη σχολή μαιών του μαιευτηρίου «Έλενα» για να γίνει διπλωματούχος. Μόνο ότι τελικά το μπόρεσε. Φοίτησε σχεδόν…...

Για Γυναίκα καλά παίζει-αλλά όχι και να κερδίσει

Αλήθεια, είναι κακό να είναι ένας άντρας ισχυρότερος από μια γυναίκα; Όχι πολύ. Τόσο, όσο. Λίγο πιο ψηλός, λίγο πιο μυώδης, λίγο πιο πετυχημένος, λίγο πιο πλούσιος, λίγο πιο μεγάλος σε ηλικία, λίγο πιο έμπειρος σεξουαλικά. Λίγο πιο δυναμικός, λίγο πιο μορφωμένος. Μειώνει αυτό την αξία μιας γυναίκας; Θα απέρριπτε μια γυναίκα έναν άντρα ερωτικά για τέτοιους λόγους; Η εμπειρία λέει μάλλον το αντίθετο. Τι γίνεται όμως αν οι όροι τυχαίνει να είναι αντεστραμμένοι; Πώς αντιδρούμε ως κοινωνία αν μια γυναίκα δεν «μένει πίσω» (καθώς οφείλει ως γυναίκα) αλλά περνάει μπροστά, και μάλιστα σε θέματα μυϊκής δύναμης, σωματικών δεξιοτήτων και…...

«Θέλω μόνο σεξ»: πότε, πώς και γιατί αυτή η δήλωση μας ενοχλεί

Πώς εκφράζουμε μια επιθυμία; Εξαρτάται. Εάν μπούμε σε μια μπουτίκ, λογικά θα πούμε, λόγου χάρη, «ψάχνω για μια φούστα». Όχι: «θέλω μόνο φούστες και όχι μπλούζες, παντελόνια, ζακέτες και φορέματα». Ούτε θα πούμε στην πιτσαρία: «Δεν θέλω καμία από τις πίτσες του καταλόγου σας εκτός από μαργαρίτα. Όχι, σας το λέω για να μη μου παραπονιέστε μετά ότι δεν σας το ’πα». (Για την ακρίβεια, οι παραπάνω ατάκες θα μπορούσαν να έχουν βγει από ημισουρεάλ ταινία του Θανάση Βέγγου). Δε θα φανεί όμως καθόλου περίεργο αν πούμε ή ακούσουμε: «Θέλω ένα σουβλάκι (σ.σ. πίτα, τυλιχτό, σάντουιτς, διαλέξτε όρο ανά περιοχή)…...

Δυο Ξένοι: μια σειρά με στοιχεία σεξισμού ή μια σεξιστική σειρά;

Γράφει το Αιλουροειδέστατο  Πώς ξεχωρίζουμε ένα σεξιστικό από ένα προ-φεμινιστικό ή μη-φεμινιστικό έργο; Ή μήπως αυτά τα δυο ταυτίζονται; Κι αν διαχωρίζονται, με τι κριτήρια; Σε τέτοια σύνθετα θέματα, προτιμώ να βρίσκω ερωτήματα παρά απαντήσεις. Διστάζω να γενικεύσω και προσπαθώ να κρίνω κατά περίπτωση. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα κριτήρια που, αν τα εφαρμόσουμε σε κάποια χτυπητά παραδείγματα, μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε και σε άλλες περιπτώσεις. Αυτό επιχειρώ να κάνω στο κείμενο που ακολουθεί. Θα μου πείτε, για ποιο λόγο διάλεξα για «χτυπητό παράδειγμα» όχι ένα σύγχρονο έργο αλλά μια παλιά σειρά (1997 – 1999), η οποία μάλιστα από τότε είχε αμφιλεγόμενη…...

Ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα;

Αυτή είναι η ιστορία της πεθεράς μου, όπως μπόρεσα να την ανασυνθέσω μέσα από αποσπασματικές αφηγήσεις δικές της και του άντρα μου.