Τα τελευταία χρόνια έχω την αίσθηση ότι πολλοί άνθρωποι γύρω μου ζουν σε κάτι που θα μπορούσα να περιγράψω ως “survival mode” δηλαδή σε μια συνεχή κατάσταση επιβίωσης, όπου οι βασικές ανάγκες, η δουλειά, οι υποχρεώσεις και το στρες κυριαρχούν, αφήνοντας λίγο χώρο για προσωπική ανάπτυξη, χαρά ή δημιουργικότητα.