Από τη γυναίκα ως αντικείμενο ηδονής όπως στο «Δέσε με» (1990) μέχρι την αστυνομία στο «Καυτή Σάρκα» (1997) με έναν αστυνομικό να καθηλώνεται σε αναπηρικό καροτσάκι και την εκκλησία με το «Κακή εκπαίδευση» (2004). Η δημιουργία ζωής, η αρρώστια και ο θάνατος είναι ούτως ή άλλως ο υπαρξιακός καμβάς του.