Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

Old Money Aesthetic: Ρατσισμός, Glass Skin και Λευκή Φυλή σε Νέα, Βελτιωμένη Συσκευασία

Add to My Favourites

No account yet? Register

Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα trend που μάλλον είναι περισσότερο φαινόμενο παρά κάτι περαστικό. Πιο πολύ κόβιντ, παρά ίωση. 

OLD MONEY AESTHETIC

Δεν βλέπω μόνο συλλογική προσκόλληση. Βλέπω ψυχολογική ανάγκη. Βλέπω βαθύ υπαρξιακό άγχος. Βλέπω ελπίδα. Βλέπω “fake it till you make it” αλλά μ’έναν τρόπο που δεν μπορεί ν’αποσυνδεθεί από κάτι το απέλπιδο. 

 

@angemariano 💸 old money 💸 #oldmoney #oldmoneyaesthetic #oldmoneystyle #oldmoneyfashion #blairwaldorf #preppy #blairwaldorffashion #timelessfashion ♬ In The Mood – Glenn Miller

 

Πλέον, όποια χρησιμοποιεί ίντερνετ ξέρει ότι ζούμε στην εποχή της πανταχού παρούσας αισθητικοποίησης. Τα πράγματα δεν αποτυπώνονται αλλά μεταφράζονται. Μια φωτογραφία, πριν φτάσει σε μας, θα μεταφραστεί μέσα από το στυλ, την αισθητική, την προτίμηση, το vibe της δημιουργού του και κάθε μήνα, διάφορες αισθητικές όπως το dark academia, το babycore, το cottagecore, το french girl, έχουν την τιμητική τους. 

Τον τελευταίο καιρό- ίσως απ’την αρχή της πανδημίας- έχει γίνει εξαιρετικά δημοφιλής η “old money aesthetic” η οποία αντιδιαστέλλεται με την “new money aesthetic”. 

Τώρα. 

Πριν εξηγήσω το τι πιστεύω ότι συμβαίνει με αυτή την υπόθεση, πρέπει να γράψω κάποια βασικά στοιχεία που συνθέτουν την εν λόγω “αισθητική” (αν και περισσότερο, νοοτροπία). 

 

@that.boss.in.heels This lifestyle>>> #oldmoney #richgirl #aesthetic #lanadelrey ♬ original sound – tunes 4 u &lt 3 – chillytunees

 

-Ρούχα σε ουδέτερα χρώματα (λευκό, μπεζ, κρεμ, γαλάζιο, navy, ματ μπορντώ, ματ πράσινο)

-Πολύ διακριτικά, πολύ ακριβά κοσμήματα

-Συγκεκριμένα αρώματα, πολύ διακριτικά

-Συγκεκριμένα χόμπι (τένις, γκολφ, ιστιοπλοϊα)

-Συγκεκριμένου στυλ διακοπές (οτιδήποτε περιλαμβάνει σαλέ, φωτογραφίες σε σκάφη, πισίνες με θέα τον ωκεανό)

-Συγκεκριμένα brands (όχι “new money” ¨οπως Gucci, Prada, Luis Vuitton αλλά “old money” όπως Brunello Cucinelli και Loro Piana)

 

@level_blue 10 things that look cheap #elegant #elegantlady #elegance #elegantwoman #howtolookexpensive #classystyle #chicstyle #highsociety #oldmoney #affluence #howtobealady ♬ Play with Fire (feat. Yacht Money) – Sam Tinnesz

Πάνω κάτω, αυτά είναι τα στυλιστικά στοιχεία που την απαρτίζουν. Συν το λευκό χρώμα δέρματος αλλά δεν το λέει κανείς ανοιχτά. 

Είναι το “old money aesthetic” μια κορύφωση; 

Πάντα υπήρχαν βιβλία με στυλιστικές συμβουλές για το πώς να φαίνεται κάποια πιο “κομψή” (όπου κομψή=ανώτερη κοινωνική τάξη). Πάντα υπήρχαν συμβουλές για το πώς να ντυθούμε, να μιλήσουμε, να φερθούμε ώστε να φαίνεται ότι είμαστε πιο “καθώς πρέπει, ευπαρουσίαστες”, δηλαδή ότι προερχόμαστε από κάπου “καλύτερα” από εκεί που προερχόμαστε. 

Δεν έχει καν νόημα να προσποιούμαστε ότι κομψό δεν είναι ταξικό.

Κάποια στιγμή, διάφορες δημιουργοί περιεχομένου ξεκίνησαν, αρχικά μέσω YouTube και αργότερα μέσω άλλων social, να εξηγούν στο κοινό τους πώς να φαίνονται πλουσιότερες με λίγα χρήματα, πώς να φαίνονται οικονομικά άνετες όταν δεν είναι, ποια ρούχα, ποια κοσμήματα, ποια παπούτσια, ποια χρώματα, ποια προϊόντα δημιουργούν αυτή την εντύπωση. 

 

@_kenny_jenny_ две противоположные друг другу эстетики♥️ #oldmoney #newmoney ♬ swimming pools – 𝙨𝙤𝙪𝙭𝙙𝙯.

Η επιτυχία τους ήταν και είναι εντυπωσιακή με τα βίντεο να συγκεντρώνουν εκατομμύρια views και τέτοιου τύπου περιεχόμενο ν’αυξάνεται σα βακτήρια. 

ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ; 

Η επιθυμία των ανθρώπων να φαίνονται πιο “ακριβοί” δεν είναι βέβαια αυτοσκοπός. Σχετίζεται με μια βαθύτερη ανάγκη να τους σέβονται περισσότερο, να τους ακούν, να τους παίρνουν στα σοβαρά, να βρουν καλύτερη δουλειά και να γίνουν πιο ελκυστικοί στο χώρο του dating. Γι’αυτό, μέσα απ’αυτά τα βίντεο και τη γενικότερη αυτή νοοτροπία, δημιουργήθηκαν κι έγιναν δημοφιλείς διάφοροι όροι όπως “elevated life” (η ζωή σε “παραπάνω” επίπεδο), η “high value woman” (η γυναίκα υψηλής αξίας, η οποία υψηλή της αξία μεταξύ άλλων εκδηλώνεται και με την εμφάνισή της/τους τρόπους της/ το τι επιθυμεί από το οικονομικό της μέλλον), η προσκόλληση στην ιδέα του “growth” ως μέσο απόκτησης στάτους, χρημάτων και άνεσης. 

Όταν αυτά κορέστηκαν, το ενδιαφέρον μετακυλίστηκε. Ο πλούτος δεν είναι πια τόσο συγκλονιστικός αν τον αποκτάς με δουλειά και επενδύσεις. Το συγκλονιστικό είναι η “ποιότητα”, μια ποιότητα που διαθέτει κανείς μόνο αν έχει γεννηθεί με τον πλούτο, αν έχει ανατραφεί μέσα σ’αυτόν, αν έχει ζυμωθεί μέσα σ’ένα περιβάλλον απόλυτης, άχαστης, ακλόνητης άνεσης. Μέσα απ’αυτό το πρίσμα, η ζωή είναι εντελώς διαφορετική, πιο ζεν, πιο “ποιοτική”. Επαναλαμβάνω τη λέξη ξανά και ξανά γιατί το “old money aesthetic” δεν έχει να κάνει με χρήματα. Έχει να κάνει με τη φαντασίωση του να βρίσκεσαι στην κορυφή των κοινωνικών τάξεων, να μη χρειάζεται να ζήσεις με οποιαδήποτε παραλλαγή φτώχειας, να μην χρειάζεται να ζεις μέσα στο ατέλειωτο καπιταλιστικό άγχος του αν θα έχεις δουλειά και χρήματα για τη ζωή που θες. 

Έχει να κάνει με τον πόθο της άνεσης, της ελευθερίας και, όπως το βλέπω, της “ηθικής”. Γιατί μέσα στο “old money aesthetic” βλέπω να αιωρείται μονίμως μια ηθική ανωτερότητα, οι άνθρωποι διαθέτουν διαγενεακό πλούτο δεν είναι απλώς πλουσιότεροι, είναι κάπως φύσει καλύτεροι, είναι “παραπάνω”, είναι αξιότεροι. Η ευκολία μέσα στην οποία γεννήθηκαν τους προσδίδει μια παράξενη ηθική που δεν προκύπτει τόσο ευθέως, όσο εξ αντιδιαστολής. Γράφω ηθική με την πολύ κυριολεκτική της σημασία, του σωστού και του λάθος. Αυτά που κάνουν είναι ορθότερα, οι τρόποι τους είναι ορθότεροι. Συμπεριφορικά χαρακτηριστικά του “old money aesthetic” είναι το να μη χάνεις ποτέ την ψυχραιμία σου, να μην ανεβάζεις τον τόνο της φωνής σου, να μην βρίζεις, να μην ακολουθείς trends και λοιπά. 

Αυτή η “αισθητική” σχετίζεται άμεσα με έναν κώδικα συμπεριφοράς ο οποίος, πάνω κάτω, ορίζει ότι το ορθό είναι το ανεπηρέαστο, αυτό που δεν “παρασύρεται” σε “άκομψους” τρόπους συναισθηματικής έκφρασης. Μέσα απ’τα μάτια αυτής της αισθητικής, πολλά πράγματα που σχετίζονται με την κανονικότητα ή με τη φτώχεια, απ’το να τρέχεις να προλάβεις το λεωφορείο μέχρι το μόνιμο άγχος για το αν θα φτάσουν τα χρήματα για το σούπερ μάρκετ, δεν είναι απλώς κακές συνθήκες, είναι κάποιου τύπου “ηθική έκπτωση”. Γιατί αν ήθελες, θα κρατούσες την ψυχραιμία σου, θα προγραμμάτιζες καλύτερα το χρόνο σου, θα έκανες καλύτερη διαχείριση των χρημάτων σου και εν τέλει, είναι τόσο εύκολο να συμπεριφέρεσαι με old money τρόπο, δεν είναι τα λεφτά έτσι κι αλλιώς αλλά ο αέρας. 

 

@oldmoneyaa #fyp #oldmoney #oldmoneyoutfits #oldmoneyaesthetic #foryou #fypシ #foryoupage #fypage #oldmoneylifestyle #itgirl #itgirlaesthetic #wealthy #classyoutfit #classygirls #dreamlife #marryrich #classygirlswearpearls ♬ original sound – ❦

Ανηφορίζοντας την ιδέα του “old money aesthetic” βλέπουμε πολλά στο διάβα μας. Μέσα σ’αυτά, είναι η πανταχού παρούσα συμβολικότητα. Γιατί κάθε βίντεο, κάθε πρόταση, από το “old money table manners” μέχρι το “old money fragnances” δίνει στην ουσία συμβουλές συμμετοχής σ’ένα κώδικα πλούτου, έναν κώδικα αναγνώσιμο μόνο από άλλους πλούσιους. Να είσαι με σκοπό να μεταφραστείς, λέει το old money aesthetic. Να μασκαρευτείς για να σε θεωρήσουν όμοιο. Αν το κάνεις αυτό, η ζωή σου θα είναι καλύτερη. Σωστότερη. Καθαρότερη. 

IΔΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ

Είναι παράξενο. Τα ίδια άτομα που μιλούν για “wokeness”, για αντιρατσισμό, για “black lives matter”, για ανεξαρτητοποίηση, για “αντιιμπεριαλιστικές διακοπές”, που έχουν διάφορες ευαισθησίες σε σχέση με την ιδέα της “κοινωνικής τάξης” και που σα γενιά ενδιαφέρονται για την ισότητα, ρομαντικοποιούν μια αισθητική και έναν τρόπο ύπαρξης άμεσα συνδεδεμένο με την σκλαβιά, την πλουτοκρατία, την εκμετάλλευση. 

Την ίδια στιγμή, στην ίδια κοινωνική συνθήκη, ακόμη και απ’τους ίδιους δημιουργούς, το προνόμιο γίνεται ταυτόχρονα εχθρός και είδωλο.

Μια δημιουργός που φτιάχνει βιντεάκια τέτοιου περιεχομένου, κατά πάσα πιθανότητα δεν είναι ρατσίστρια, αν ήταν θα είχε γίνει cancel αλλά το cancel γίνεται, απ’ο,τι φάινεται, μόνο στα προφανή. Μια αισθητική που άμεσα προκύπτει απ’το ότι λευκοί απέκτησαν ασύλληπτο πλούτο στις πλάτες των σκλάβων ή από την κακοπληρωμένη εργασία των φτωχών στις βιομηχανίες, δεν είναι αρκετά προφανής μάλλον ως προς την “προβληματικότητά” της, επομένως η δημοφιλία της απλώς αυξάνεται. 

Είναι “απλώς ρούχα”. Είναι “απλώς αισθητική”. Είναι “απλώς τρόποι”. “Απλώς mindset για μια καλύτερη ζωή”.

Eat the rich. Αλλά be the rich. Ταυτόχρονα. 

Είναι “δεν είσαι τα λεφτά σου, το μορφωτικό σου επίπεδο, η παραγωγικότητά σου” αλλά είσαι. Είσαι κυρίως και πρωτίστως αυτά. Είναι “έχεις εγγενή αξία επειδή είσαι άνθρωπος” αλλά ταυτόχρονα “φτιάξε την αξία σου με το να φαίνεσαι πλουσιότερη, φόρα αυτό, διάβασε αυτό, μάθε αυτό, αυτό το παπούτσι σε κάνει να φαίνεσαι φθηνή, αυτό το κολλέγιο θα σου δώσει αξία”. 

Το “old money aesthetic” είναι το απόσταγμα πραγμάτων που δεν έχω το χώρο να γράψω. Κλείνει το μάτι πίσω απ’το “glass skin” (το τέλειο δέρμα με ελάχιστο μέικ απ), το πολύ αδύνατο κορμί (το πάχος είναι φτώχεια), την επιστροφή του “παντρέψου κάποιον με λεφτά”, την λατρεία σε vintage Chanel, την αύξηση dupes που μοιάζουν με  “Ermenegildo Zegna” και “The Row”, την αύξηση σχολών και πανάκριβων μαθημάτων για “τρόπους” και “etiquette”, την δημοφιλία μιας άψογης “φυσικής” εμφάνισης η οποία προϋποθέτει χρήματα έτοιμα να ξοδευτούν για τη διατήρησή της, την δημιουργία μιας ολόκληρης οικονομίας εύρεσης και πώλησης αντικειμένων και old money brands από δεύτερο χέρι αλλά και την ειδωλοποίηση ατόμων όπως η Αnna Delvey που πέτυχε να κοροϊδέψει τους πλούσιους και να πείσει ότι είναι κληρονόμος παρά την “ταπεινή” καταγωγή της ή η Kate Middleton που κατάφερε να παντρευτεί old money. 

ΧΑΛΙΦΗΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΧΑΛΙΦΗ 

Φαίνεται trend αλλά αμφισβητώ πλήρως την “περαστικότητά” του. 

Πιστεύω ότι πρόκεται για την ίδια παλιά, μακραίωνη ιστορία του “μακάρι να ήμουν γεννημένη σε άλλη κοινωνική τάξη” αλλά δεν μπορείς να μιλήσεις για τάξεις πια γιατί υποτίθεται ότι αυτή η εποχή έχει περάσει. Γι’αυτό μιλάς διά της πλαγίας οδού ώστε να ντύσεις την όλη ιδέα με την αθωότητα της αισθητικής. Δεν μπορείς να πεις ευθέως ότι οι φτωχοί είναι κατώτεροι σε όλα, τουλάχιστον όχι δημόσια. Γι’αυτό μιλάς για επιλογές, αποφάσεις, έλεγχο της ζωής, ψυχραιμία, τρόπους, συμπεριφορά. Και ενώ το κάνεις αυτό, μπορείς να φρικάρεις με τις κάστες στην Ινδία και με τις ιεραρχήσεις των “tribes” σε αφρικανικές χώρες, το να είσαι προφανής είναι έτσι κι αλλιώς πρωτόγονο και τριτοκοσμικό. 

Δεν είναι με τίποτα καινούργιο το ότι οι ίδιες ιδέες και αξίες ανακυκλώνονται. Αυτό που είναι καινούργιο είναι ότι το να είσαι σαφής ως προς το από πού προέρχονται αυτά που πιστεύεις οδηγεί σε κάνσελ ενώ το να πηγαίνεις γύρω γύρω είναι εντελώς κοινωνικά αποδεκτό. Το θέμα που έχουμε δεν είναι η πεποίθηση, εν τέλει, είναι η παρουσίασή της. 

Ειδάλλως δεν θα γινόταν, δεν κολλάει, οι ίδιοι δημιουργοί και το ίδιο κοινό που υποστηρίζει πλήρως τις ιδέες της ισότητας, του αντιρατσισμού και της συμπερίληψης, να ρομαντικοποιούν αισθητικές αυτής της μορφής. Και ακριβώς επειδή αυτές οι αισθητικές πλασάρονται ως κάτι ενδιαφέρον, δημιουργικό και αθώο, κάτι που σχετίζεται με ρούχα και προτίμηση, τα νέα παιδιά που ασχολούνται πράγματι με αισθητικής φύσης κίνητρα, αποκτούν σύντομα ιδέες και πεποιθήσεις για το χρήμα, την ηθική και την συμπεριφορά που δεν ξέρουν από πού προήλθαν με τον ίδιο τρόπο που η εμμονή με την Kate Moss και το heroine chic μετατρέπει την “αισθητική” και το “απλώς φαίνεται ωραίο” σε “διατροφική διαταραχή” και “αν φάω είμαι ανάξια”. 

Φυσικά, για να το ενώσω με προηγούμενα πράγματα που έχω γράψει, σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω ότι η άνοδος του old money συμπίπτει τυχαία με την επιστροφή της προσκόλλησης με το αδύνατο. Ειδικά στη Sally Rooney και σε βιβλία όπως το “Exciting Times” το λεπτό κορμί λειτουργεί σαν αντίβαρο στην χαμηλή κοινωνική τάξη. Το αδύνατο σώμα είναι το πρώτο πράγμα που κάποια μπορεί να κάνει για να ξεκινήσει την προσωπική της αναρρίχηση στην κοινωνική σκάλα. 

 

@theoldmoneys #oldmoney #oldmoneystyle #privateschool #xyz #foryou #rich #gossipgirlhere #preppy #preppyboy #gossipgirl ♬ оригинальный звук – lol

Το παιχνίδι έχει δυσκολέψει ακριβώς γιατί οι λέξεις έχουν αλλάξει. 

Κανείς δεν θα μιλήσει δημόσια για την ανωτερότητα της λευκής φυλής, το έξοχο του οστεώδους, την ηθική ανωτερότητα του πλούτου. Όμως εννοούνται και εννοούνται παντού, συνέχεια, μόνιμα. Παλιά μπoρούσες να πεις “το pro-ana ή το bonespo σχετίζονται με νευρική ανορεξία, pinterest, instagram και tiktok θέλω να τις απαγορεύσετε”.

Και τι έγινε;

Γίναμε πιο έξυπνες στο πώς αναζητούμε τις ίδιες ιδέες. Μπορεί ένα περιοδικό να μη δημοσιεύσει άρθρο με τίτλο “πώς να φαίνεστε πιο αποδεκτοί στους λευκούς συναδέλφους σας” αλλά φυσικά και θα δημοσιεύσει ένα άρθρο για “σωστή συμπεριφορά και τρόπους σε dinner party” ή “πώς να φαίνεστε πλουσιότερες, κομψότερες και classy”. 

Όταν συμβαίνει αυτό, η άλλη πλευρά αφοπλίζεται. Γιατί δεν μπορείς εύκολα να μιλήσεις για ρατσισμό όταν έχεις απέναντί σου απλώς μια  αισθητική. Ακούγεσαι γελοία. Δεν μπορείς να μιλήσεις εύκολα για πατριαρχία όταν αυτή είναι ντυμένη με “boss babe looks for high value man” γιατί είναι απλώς προτίμηση, δεν κάνει κανέναν, καθένας κάνει κι επιλέγει ό,τι θέλει. 

Όταν τα πράγματα δεν είναι απολύτως προφανή, η επέμβασή σου φαίνεται παραβίαση και πατρονάρισμα. 

Κι αυτό είναι ένα ζήτημα που πραγματικά δεν έχω καμία ιδέα του πώς πρόκεται και αν πρόκειται ν’αντιμετωπιστεί, όχι φυσικά σε ατομικό αλλά σε ενσυνείδητα συλλογικό επίπεδο. 

 

4
17
6

Tα σχόλια είναι προσβάσιμα μόνο στα μέλη της Womanlandia. Για να γίνετε μέλος, πατήστε εδώ.