Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

Μια bisexual γυναίκα γράφει για τη διαφορά του οργασμού με άντρες και γυναίκες

Add to My Favourites

No account yet? Register

To κείμενο ανήκει στην ενότητα αφιερώματος της Womanlandia στον γυναικείο οργασμό και αναδημοσιεύεται στο πλαίσιο δημοσιεύσεων εν όψει της παρέλασης Pride 2022. 

Με εκείνον ήταν πιο εξωτερικός ή με εκείνη ήταν πιο εσωτερικός, αν και ξέρω ότι ακούγεται σαν τον ορισμό του κλισέ.  

Και στις δύο περιπτώσεις το απολάμβανα απλά με τις γυναίκες δεν έφευγε το κεφάλι μου. Ήμουν περισσότερο εκεί, περισσότερο στη στιγμή και ακόμα και οι φαντασιώσεις μου περιλάμβαναν τις εκάστοτε συντρόφους μου και όχι αγνώστους ανθρώπους ή απρόσωπες καταστάσεις. Ένιωθα με τις γυναίκες ότι είμαι, βασικά, περισσότερο παρούσα. 

Με τους άντρες ένιωθα πάντα ότι είμαι το μέρος που λαμβάνει.

Η παθητικότητά μου δεν ονομαζόταν γιατί ήταν τόσο δεδομένη που δεν χρειαζόταν να ονοματοποιηθεί για να ξεχωρίσει. Ήμουν πάντα το μέρος που δέχεται και το απολάμβανα, αλλά χωρίς να το καταλαβαίνω το μυαλό μου περιπλανιόταν σε άγνωστους χώρους και χρόνους, από τους οποίους ο εκάστοτε σεξουαλικός μου σύντροφος ήταν αποκλεισμένος. 

Μέχρι που είχα την πρώτη μου σεξουαλική επαφή με γυναίκα, πίστευα ότι έτσι είναι.

Ότι ο οργασμός είναι κάπως σαν το παρελθόν, μια άγνωστη πατρίδα, ολότελα δική σου. Την κατοικείς μόνο εσύ και μόνο εσύ ξέρεις πώς να φτάσεις εκεί, βλέπεις τον εαυτό σου να πηγαίνει εκεί και η αφήγηση σού ανήκει. Έβλεπα την εμπειρία του οργασμού, χωρίς τότε να το ξέρω, σαν μια προέκταση του μυαλού μου, ήμουν υπεύθυνη για αυτή και μόνο εγώ μπορούσα να οδηγηθώ εκεί, αφήνοντας απ’ έξω τους συντρόφους μου. 

Η πρώτη μου σεξουαλική επαφή με γυναίκα ήταν σε ένα μεθυσμένο πάρτι και η αλήθεια είναι ότι η διαφορά δεν ήταν τόσο μεγάλη σωματικά, όσο ψυχολογικά. Ο οργασμός μου ήρθε καταλάθος. Δεν κατάφερα να τον ελέγξω, ξεγλίστρησε ανάμεσα από τα πόδια μου και για πρώτη φορά ένιωσα ότι άφησα έναν άλλον άνθρωπο να μου τον αποσπάσει. Ένιωσα ότι είχε βάλει τα χέρια της στην κρυφή μου αυτή χώρα και ότι πήγαμε μαζί. Ένιωσα ότι δεν την άφησα απ’έξω. Το κατάλαβα γιατί ένιωθα εκτεθειμένη, αν και είχα ξανατελειώσει με άλλους συντρόφους μου, με εκείνη περισσότερο από ποτέ.

Ένιωθα να ντρέπομαι που το είδε να γίνεται κατά λάθος και χωρίς να το ελέγχω. 

 

 

Σχέδιο: Ξανθή Τσαλούπη, @xanthi_tsaloupi

 

Ο οργασμός μου με τους άντρες ήταν πάντα ο σκοπός.

Η σεξουαλική πράξη είχε σκοπό την κορύφωση και δουλεύαμε και οι δύο για την πραγμάτωση ο καθένας της δικής του- και του άλλου σε δεύτερο χρόνο.

Με τις γυναίκες, ο οργασμός μου ερχόταν σαν παρακλαδι της σεξουαλική μας ροής. Δεν τον περίμενα, χτιζόταν μόνος του. Εκείνη τον καλούσε και εκείνος ερχόταν ή αποφάσιζε να εμφανιστεί μόνος του σε σεξουαλικές στιγμές που δεν είχα ξαναβιώσει για να ξέρω ότι μου άρεσαν. Ανακάλυψα ότι ερχόταν όταν ήμουν πιο ενεργητική, ανακάλυψα ότι ερχόταν όταν μου επιτρεπόταν να είμαι αυτή που δίνω και ανακάλυψα ότι ήταν διαφορετικός από εκείνον που βίωνα όταν ήμουν εκείνη που έπαιρνα. 

Όταν ξαναπήγα με άντρες, δεν πιστεύω ότι ήμουν η ίδια. Ήθελα πια, πολύ πιο συνειδητά, να μην είμαι μόνο αυτή που παίρνει, αλλά και αυτή που δίνει γιατί ανακάλυψα ότι μου άρεσε και αυτός ο ρόλος, κουβέντα που στράβωσε πολλές σεξουαλικές μου επαφές με άντρες, αλλά όχι όλες. 

Ίσως να ήταν ότι δεν ένιωθα καμία απειλή, ίσως ήταν απλά ότι ο σεξουαλικός μου προσανατολισμός δεν ήταν ετεροκανονικός, όπως πίστευα, αλλά η αλήθεια είναι ότι τον οργασμό μου με γυναίκες, συνήθως νιώθω μια άνεση να τον μοιραστώ. Σε αντίθεση με τον οργασμό μου με άντρες που, στην πλειοψηφία και όχι συνέχεια, νιώθω μια ανάγκη να τον προστατεύσω, να τον ελέγξω, να τον κρατήσω για μένα, γιατί αν τον δώσω θα παραδεχτώ την νίκη του άλλου πάνω στο σώμα μου. 

5
2
1

Tα σχόλια είναι προσβάσιμα μόνο στα μέλη της Womanlandia. Για να γίνετε μέλος, πατήστε εδώ.