Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

Aγαπητή Λένα: Είναι “μεγάλη” λογοτεχνική πρακτική να λιποθυμούν οι ηρωίδες;

Add to My Favourites

No account yet? Register

Ρε Λένα, τι φαση με αυτη την κατα συρροη τακικη των συγγραφεων κλασικης λογοτεχνιας, να βαζουν τις γυναικες να λιποθυμουν μπροστα σε μεγαλη συναισθηματικη φορτιση? το εχετε παρατηρησει? ντοστογιεφσκι, Δουμας, στα ανεμοδαρμενα υψη που δε θυμαμαι τον/ την συγγραφεα, οι γυναικες σχεδον πάντα πεφτουν ταβλα μπροστα σε δραμτικες αποκαλυψεις και γεγονοτα. ειναι ενα στεροτυπικο κλισε που κυκλοφορουσε τοτε για την “αδυναμη φυση τους ” ή ειναι κατι αλλο που δεν εχω παρει χαμπαρι?

 

Ευχαριστώ για την ερώτηση.

Τα Ανεμοδαρμένα Ύψη είναι της Έμιλυ Μπροντέ, να το γράψουμε για τις φίλες που μπορεί να μην το ξέρουν. Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από τότε που το διάβασα, αλλά μήπως σκέφτεσαι την ταινία και όχι το βιβλίο; Γιατί την Κάθριν δεν την θυμάμαι έτσι.

Τέλος πάντων, υπάρχει απάντηση. Δεν ήταν κάποια τακτική των συγγραφέων, δεν έκατσαν σε ένα τραπέζι να συμφωνήσουν πώς θα περιγράψουν τις γυναίκες. Οι συγγραφείς έγραφαν γι’αυτά που έβλεπαν, αυτό κάνουν ακόμα δηλαδή, σχολιάζουν την εποχή τους, λένε για αυτά που συμβαίνουν. Και αυτό συνέβαινε, οι γυναίκες «λιποθυμούσαν» εύκολα.

Αυτό που γινόταν στην πραγματικότητα, ήταν ότι οι γυναίκες της Βικτοριανής εποχής έπρεπε να δείξουν/αποδείξουν την ευαίσθητη τους φύση αντιδρώντας έντονα σε κάτι σοκαριστικό, και αυτό έπρεπε να γίνει με λιποθυμία. Τώρα οι γυναίκες της καλής κοινωνίας βάζουν το χέρι στο στέρνο κάνοντας «ωωω», ε, τότε, λιποθυμούσαν. Υπάκουαν στους ρόλους τους, δηλαδή, και όσο πιο «ντελικάτη» μια κυρία, τόσο καλύτερη/σωστότερη γυναίκα ήταν. Μόλις άκουγε κάτι δυσάρεστο, μπαπ, πάρτην κάτω.

Έτσι προέκυψαν τα γνωστά «άλατα», αλλά και τα «δωμάτια λιποθυμίας» όπου οι ευαίσθητες γυναίκες μπορούσαν να αποσυρθούν για να συνέλθουν, και να καλέσουν γιατρό για να τις ανακουφίσει από την «υστερία» τους. Αυτή η «υστερία» αντιμετωπιζόταν με μαλάξεις της εχμ βουβωνικής περιοχής, να το πω, μέχρι να ανακουφιστεί η γυναίκα. Αν δεν μπορούσε να έρθει ο γιατρός, μπορούσε να προσπαθήσει ο άντρας της. Η πλάκα (όχι τόσο πλάκα) είναι ότι οι γιατροί πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι για να «γιατρέψουν» τις κυρίες της καλής κοινωνίας και πάθαιναν τενοντίτιδα – δεν αστειεύομαι – κι αυτό οδήγησε στην δημιουργία των δονητών.

11
2
32
4
5
2
10

Tα σχόλια είναι προσβάσιμα μόνο στα μέλη της Womanlandia. Για να γίνετε μέλος, πατήστε εδώ.