Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

Αγαπητή Λένα: Δεν έχουμε προσωπική ευθύνη προστασίας στο ντύσιμό μας;

Add to My Favourites

No account yet? Register

Γεια σας! Είχα την εξής συζήτηση με έναν φίλο και θα ήθελα την άποψή σου Λένα και αναγνώστριες γιατί δε βρίσκουμε κοινό τόπο και έχω προβληματιστεί.
Η συζήτηση είναι για κορίτσια που μόλις έχουν μπει στην εφηβεία ή βρίσκονται στην εφηβεία, εν πάση περίπτωση νεαρά κορίτσια που έχουν αρχίσει να σχηματίζονται και δεν έχουν ενηλικιωθεί (13-17 πάνω κάτω). Ανακαλύπτοντας τον εαυτό τους και την προσωπικότητα/σεξουαλικότητά τους, όντως πολλές φορές τα ντυσίματα που βλέπω είναι αρκετά έως πολύ αποκαλυπτικά και ναι, τραβούν τα βλέμματα ανδρών στο δρόμο. Η άποψή μου είναι πως πολύ καλά κάνουν και είναι δικό τους θέμα και της οικογένειάς τους (εφόσον είναι ανήλικες). Η άποψη του φίλου μου είναι πως τα σημερινά κορίτσια έχουν γίνει μικρές γυναίκες και φταίνε και αυτές και οι γονείς τους γιατί δεν προστατεύονται από τον κάθε ανώμαλο αλλά αντίθετα “προκαλούν”.
Προσωπικά στηρίζω πως μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και η δουλειά που πρέπει να γίνει από την κοινωνία, οικογένεια κλπ. θα πρέπει μόνο να αφορά τους θύτες και όχι τα θύματα. Ναι, όντως τα κορίτσια έχουν σήμερα διαφορετική εμφάνιση από τα κορίτσια 15,20 χρόνια νωρίτερα, αλλά it is what it is.
Η ερώτησή μου είναι αν τελικά η αλήθεια είναι κάπου στη μέση μεταξύ των δύο απόψεων, και αν υπάρχει κάτι που έχω παραβλέψει. Εσύ ας πούμε στην κόρη σου όταν μεγαλώσει θα παρέμβαινες στο ντύσιμό της για να την προστατέψεις, ή θα ασχολούσουν κυρίως στο να την εξοπλίσεις να φυλάγεται με άλλους τρόπους; ‘Η με άλλα λόγια, ως πού φτάνει η προσωπική ευθύνη απέναντι σε κάθε ανώμαλο, στα πλαίσια της προσωπικής προστασίας;
Ανυπομονώ για τις απαντήσεις σας SuperWomanlanders!

Μόνο τα κορίτσια έχουν διαφορετική εμφάνιση από τα κορίτσια 15, 20 χρόνια πριν;

Οι άντρες έχουν την ίδια εμφάνιση;

Τα λεωφορεία έχουν την ίδια εμφάνιση;

Τα τηλέφωνα;

Όλα έχουν διαφορετική εμφάνιση από είκοσι χρόνια πριν, όλη η κοινωνία είναι διαφορετική από είκοσι χρόνια πριν, η μοιχεία αποποινικοποιήθηκε στις αρχές του ογδόντα, σε ορισμένες χώρες έχει νομιμοποιηθεί ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, μιλάμε πια για ορατότητα και body positivity.

Αλλά αυτό που προκαλεί και είναι σκανδαλιστικό, είναι τα ντυσίματα των παιδιών.

Άρα, σύμφωνα με τον φίλο (τσακάλι ακούγεται και πολύ καλλιεργημένος, πολλά θα μάθεις από δαύτον) είκοσι χρόνια πριν, ήταν λιγότεροι οι παιδόφιλοι, επειδή δεν τους προκαλούσαν τα κορίτσια όπως τώρα. Οπότε διακόσια χρόνια πριν, δεν υπήρχαν καν; Γιατί για παιδοφιλία μιλάμε, έτσι; Έτσι λέγεται τώρα.

Οι άντρες που κοιτάνε ερωτικά τα μπούτια ενός 14χρονου που φοράει σορτς είναι ακραία, ακραία μισογύνηδες, αναίσθητοι μισογύνηδες, φρικιαστικοί και αηδιαστικοί άνθρωποι, επικίνδυνοι κοινωνικά, και δεν είναι κάποιοι «ανώμαλοι», βρίσκονται παντού. Οι άντρες που δεν βλέπουν τα παιδιά ως αυτό που είναι (παιδιά) και γουστάρουν επειδή ερεθίζονται από την εξουσία που μπορούν να ασκήσουν σε ένα πολύ ευάλωτο άτομο, είναι αντικοινωνικά στοιχεία, και είναι πολλοί, και είναι παντού.

Και γιατί είναι πολλοί; Γιατί εμείς οι υπόλοιποι, εσύ, και ο φίλος σου, συμφωνείτε με όλους αυτούς, ότι φταίνε τα 13χρονα και τα 17χρονα που φοράνε σορτς, γιατί κι εσείς είσαστε ακραία μισογύνηδες, και βλέπετε τα κορίτσια ως κρέατα. Τις γυναίκες γενικά, ως κρέατα. Χωρίς ανθρώπινη υπόσταση. Δεν βλέπετε ένα παιδί, με όνειρα, προτιμήσεις σε μάρκα από πατατάκια, με αγαπημένη τραγουδίστρια, με έφεση στο πλέξιμο. Βλέπετε μπούτια που υπάρχουν για να ανάβουν περαστικοί άντρες. Πάνω από όλα, κάτω από όλα, γύρω από όλα, υπάρχουν ως αντικείμενα σεξουαλικής ευχαρίστησης (αντρών). Τα κορίτσια. Οι γυναίκες. Ό,τι κι αν κάνουν, φωτίζεται από αυτή τους τη δυνατότητα, ικανότητα, πιθανότητα. Μέχρι να μην την έχουν πια, επειδή γερνάνε, και τότε είναι άχρηστες.

Κι έχεις συνηθίσει τόσο πολύ αυτόν τον ακραίο, φρικιαστικό μισογυνισμό, που σου φαίνεται λογικό να ανάβει ένας σαραντάρης από τα τιραντάκια ενός 15χρονου. Που βλέπει ένα παιδί ως γυναίκα. Που βλέπει μια γυναίκα με τιραντάκι ως αντικείμενο και το κρίνει έτσι, σα να είναι αυτοκίνητο, ή κοστούμι σε βιτρίνα. Δεν είναι «ο κάθε ανώμαλος» που θα πω στην κόρη μου να προσέχει. Παντού υπάρχει η άποψη ότι φταίει που έχει πόδια και χέρια, κι εσύ ακόμα, που βρίσκεσαι σε ένα φεμινιστικό σάιτ, την έχεις. Ποιον «ανώμαλο» να εντοπίσω πρώτα;

Δεν κατηγορώ ειδικά εσένα για μισογυνισμό. Λέω ότι όλοι μας, όλες μας, είμαστε τόσο συνηθισμένες σε αυτές τις απάνθρωπες απόψεις, είναι τόσο παντού, που τις θεωρούμε λογικές πια.

Η άποψη ότι τα κορίτσια είναι μικρές γυναίκες πραγματικά πιστεύει ο φίλος σου (κι εσύ) ότι είναι καινούρια; Δεν τις παντρεύανε από τα δέκα παλιότερα; Δεν έκαναν παιδιά στα δώδεκα; Δεν εξακολουθεί να ισχύει αυτό σε κάποια σημεία της γης; Αλήθεια πιστεύετε ότι έγινε πρόσφατα επειδή οι γονείς τους επιτρέπουν να ντύνονται πρόστυχα; Ή νομίζετε ότι δεν υπήρχε η άποψη των πρόστυχων ρούχων όταν το στρίφωμα σταμάτησε να σκουπίζει το πάτωμα και άρχισαν να φαίνονται οι αστράγαλοι;

Ή δεν έχετε ακούσει ότι έχουν βιαστεί στο παρελθόν γυναίκες επειδή φάνηκε ο αστράγαλος τους και άρα «προκάλεσαν»; Ή στο παρόν, επειδή κουνήθηκε η μαντίλα και φάνηκαν μαλλιά, άρα τα ήθελε;

Αν ακούγομαι θυμωμένη, μαντέψτε, είμαι. Είμαι, πάρα πολύ, με την αναισθησία μας και την σκληρότητα μας απέναντι στα κορίτσια μας. Τόσοι αιώνες και ακούμε τα ίδια επιχειρήματα για την κανονικοποίηση της βίας κατά των γυναικών, από τη μέρα που γεννιούνται. Ακριβώς, μα ακριβώς τα ίδια.

81
46
35
2

Tα σχόλια είναι προσβάσιμα μόνο στα μέλη της Womanlandia. Για να γίνετε μέλος, πατήστε εδώ.